bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
14 júní 2003  
"Grannar, allir þurfa góða granna".
Nú höfum við Bryndís búið hér í Barmahlíð í slétt ár og líkað vel. Við erum búin að koma okkur vel fyrir, finna hentugustu leiðir til og frá heimilinu, rækta garðinn og hvaðeina. Hvað getur hugsanlega klikkað? Jú, nefnilega nágrannarnir! Fyrir ofan okkur bjó ansi hresst fólk í fyrstu, berjandi kongatrommur og með fínt stuð, þau fluttu til Danmerkur. Þá komu hér þrír helgarpabbar, fyrstu kynni okkar af þeim voru þau að einn þeirra ákvað að fara í bað en var svo búinn að gleyma því þegar karið var orðið fullt. Við fengum baðvatnið svo niður til okkar meðfram veggjum, svo gangurinn fylltist af vatni. Þeir voru ávallt með mikið stuð og mikil var sú blessun að þeir hlustuðu lítið sem ekkert á tónlist, og voru ekki fyrir það að hækka. Örsjaldan mátti heyra lítið hnegg frá Celine Dion.
Nú um mánaðarmótin flutti svo hér inn kjarnafjölskylda sem lítur nokkuð eðlilega út, við biðum spennt eftir fyrstu kynnum þar til í gær, því jú, viti menn, unglingurinn á heimilinu fór í sturtu án þess að hafa þartilgert hengi fyrir bununni, sem að sjálfsögðu náði að rata niður til okkar í einhverjum mæli. Eitthvað þarf að þétta þarna uppi meðfram ofninum víst, en fyrstu kynni okkar af nágrönnum halda áfram að vera helst til vætusöm.
Ég og Gummi fórum á opnun Smekkleysusýningarinnar á föstudaginn, sýningin var svosem skemmtileg en það var ekki ýkja margt sem var rosaáhugavert, mest eru þetta blaðaúrklippur, helst voru það gömul tónleikaplaköt af tónleikum sem maður missti af, búandi á Ísafirði, og nokkrar hressandi myndir af Gunnari. Þarna var náttúrulega öll klíkan samankomin og spilaði Einar Örn músík af bráttútkomnum diski. Einar hefur því miður engu gleymt. Að lokinni sýningu fórum við á Bar 11 og fengum okkur einn kaldan og lenti ég í hrókasamræðum við Krumma í Mínus. Krummi kallaði mig Bigga og ég held hann hafi haldið mig vera Bigga í Maus og er hann ekki sá fyrsti, nefnilega talaði KK lengi við mig mjög viðkunnanlega fyrir nokkru síðan og mér brá mjög þegar hann spurðist frétta af pabba mínum! Ég held að þetta sé hárið. Hvor okkar á þá að breyta hárinu? Er ég ekki eldri! Ég labbaði mig heim af Bar 11 rétt áður en liðsmönnum Mínuss þyrsti í slagsmál, ég nenni aldrei neinu svoleiðis.
Kæra Thorlacius, ég náði nú með einhverju fikti að eyða þinni mjúkinskinnukveðju, en hún var bara svo mikið rugl og greinilegt að þú þurftir á fríi að halda.

Frægikarldagsins: Trausti Júlíusson, en hann er starfsmaður Pennans, blaðamaður á DV og liðsmaður hljómsveitarinnar Blóðtakts. Hann var á Smekkleysusýningunni og bar sig nokkuð vel.


3:36 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.