bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
24 nóvember 2003  
Það er komið að því. Stundin sem allir hafa beðið eftir...
..nýtt blogg. Svo hefur maður ekkert gáfulegt að segja. Mér líður eins og byssu sé miðað á hausinn á mér, þvílík pressa og hvað gerist? Þetta;

Jújú, auðvitað get ég alltaf röflað um eitthvað, ef ég hef frá engu skemmtilegu að segja þá bý ég bara eitthvað til. Voðalega er gaman að sjá hana skinnu núna, aðdáendur fara mikinn og hr.blogger tók einkar vel á móti mér áðan þegar ég loggaði mig inn.

Nú fer álagið á mér í vinnunni að aukast dag frá degi. Fyrir mér eru jól bara brjáluð vertíð og verð ég rosa feginn þegar þeim lýkur. Jólaandi er eitthvað sem ekki er til í minni orðabók. Hinsvegar er hápunktur jólavertíðarinnar, mómentið þegar dekk Fokker 50 vélarinnar strjúkast við flugbrautina í Skutulsfirði á aðfangadag, og að sjálfsögðu ég og mín fjölskylda innanborðs. Á kvöldi þorláksmessu kemur maður heim um miðnætti, eftir söludag á við nokkra mánuði, algjörlega vitstola, fær einn bjór og þá er maður rotaður, með slef niðurá höku. Svo er konan búin að pakka í töskur, vekur mann um morguninn og hendir manni í föt og útí vél, svo vaknar maður 40 mínútum síðar í himnaríki. Endurfæðing.

Við fórum á jólahlaðborð um helgina, borðuðum ógeðslega mikið og ætluðum að rasa út eftir það en það var bara varla hægt, það fór svo mikil orka í allt átið að helst langaði mann að fara að sofa. Annars var þetta hin rólegasta helgi fyrir utan sjokkið sem ég varð fyrir á Bónusvideó hér í nágrenninu. Ég rétt hljóp inn til að taka spólu, voða þunnur og þreyttur, inni mætti ég geysilegum og hvellnum hávaða úr sjónvarpinu, Leoncie var að skemmta, unglingar hlógu Beavis og Butthead hlátri, afgreiðslufólkið veinaði, bresk fjölskylda með tvo krakka voru yfir sig hrifin og æptu líkt og vænisjúk væru, fimm tíu ára stelpur rifust um hvaða spólu þær ættu að taka og einn litill púki, sem leit út eins og Geir Ólafsson, öskraði ítrekað á mömmu sína hvaða nammi hann vildi fá. Fyrir utan þetta shock-treatment þá bar það hæst yfir atburði helgarinnar að ég var næstum búinn að keyra á Jónsa í Sigur Rós. Það hefði verið ömulegt.

Frægikalldagsins:meistari Heiðar Sigurðsson, en hann hitti ég á jólahlaðborði Háteigsskóla. Heiðar er mikill kaupsýslumaður og er einskonar Yoda í mínum augum. Hann var að opna verslun í Síðumúla sem heitir Í sjöunda himni og ég hvet alla þá sem vilja betri nætursvefn að heimsækja hann Heiðar í Síðumúlann.

10:45 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.