bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
16 maí 2005  
,,Pabbi, ég er kominn aftur"!
Nú er lífið komið á réttan kjöl aftur. Stefán Bjartur er loksins kominn úr tveggja vikna útlegð. Hann dvaldi hjá ömmum sínum og öfum og frænkum og frændum á Ísafirði meðan Bryndís hefur einbeitt sér að náminu. Þetta er mikilvæg törn hjá Bryndísi, ef henni gengur vel þá er hún sloppin framhjá síunni. Ef svo yrði raunin, sem við vonum, þá er nokkuð ljóst að fjölskyldur okkar fyrir vestan hafa sett lóð sitt á vogarskálar. Ég hinsvegar...ég er nú bara búinn að vera að vinna mikið og reyna að vera ekki fyrir. Neinei, ég er búinn að vera duglegur að stappa stálinu í Bryndísi, klappa á bakið og segja ,,stattu þig stelpa"! Þetta er nú ekki fyrsta skipti sem Stefán er í burtu frá okkur, við höfum verið dugleg að fá aðra til að passa og slíkt. Það er mjög gott að venja börnin á það, Stefán gæti verið nánast hvar sem er í pössun. Nú var hann í tvær vikur, það var alltof langur tími. En þetta er nú reyndar ekki í fyrsta skipti sem við bíðum í tvær vikur til að sjá hann!! (Baráttukveðjur til þín Kiddý!)
Það var frábært að sjá Stefán aftur og gott að sjá sælubrosið á andlitinu þegar hann sá foreldra sína í gættinni á hliði nr.1 á Reykjavíkurflugvelli. Okkur brá nú svolítið að sjá Stefán, hann hefur alltaf verið hárprúður og við haldið því við, nú hafði hann fengið þessa fínu herraklippingu á Ísafirði. Ef hún var ekki handverk Villa Valla þá er hún án efa hugverk hans. Hann fór úr Bruce Lee klippingu yfir í David Bowie.

Ég hef síðustu vikuna verið á örlitlu ferðalagi, fór á vegum Pennans austur í Mýrdal. Ég hef ferðast víða um landið og marga fjöruna sopið en aldrei ferðast um suðurlandsundirlendið. Djöfull er það magnað. Undir eyjafjöllum, við Seljalandsfoss, í Skógum, Dyrhólaey og í Reynisfjöru, ég var heillaður útí gegn. Gegnheillaður. Ég ætla að fara þarna einhverja helgina í bráð með fjölskylduna og toga vini mína með. Um helgina fórum við svo með Lambastaðabræðrum í innsveitir Borgarfjarðar, uppí Þverárhlíð. Þeir hafa tekið okkur með þangað síðustu árin og mikið rosalega hefur sú dvöl alltaf góð áhrif á mann. Maður endurnýjast á einhvern hátt við hverja heimsókn. Samt kemur maður alltaf til baka með örlítinn hausverk...!
Jæja, ég tók smá pásu og horfði á LOST. Helv.. djöfull að festast í þessu. Þessi þáttur var samt eins og Stella í orlofi, einn farþeginn er eiturlyfjafíkill og fer í gegnum þessa fínu meðferð; flugferð þar sem stélið brotnar í háloftunum, krassa á eyðieyju, eltur af villisvínum og fl...! Mér fannst nú Stella í orlofi aldrei neitt frábær mynd. Eða kannski hef ég fengið of stóran ógeðsskammt af öllum frösunum sem fólk fer með úr myndinni endrum og eins...uhhhh! (rosalega er ég farinn að nota af upphrópunarmerkjum!!!)

9:54 f.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.