bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
24 janúar 2006  
Öld öfganna.
Hvenær springur heimurinn undan þenslu. Öllu er búið að stilla í botn. Við erum komin uppí ellefu í öllu. Verðlagið uppskrúfað en enginn segir neitt, bankarnir skila vandræðalegum miklum hagnaði og stjórarnir hlæja af okkur, og tryggingarfélögin líka, yfirnáttúrulega miklir peningar í spilunum...hjá alltof fáum, fasteignaverð út úr kú, einkaneyslan í hámarki, þú verður að drífa þig og kaupa flatskjá ef þú ætlar að taka þátt í þessu þjóðfélagi, lánin ná upp fyrir haus á hverjum manni og ríku verða ríkari, feitari og feitari á meðan.

Í menningu og listum er sama uppá teningnum. Ef fólk vill láta taka eftir sér í myndlistinni þá verður það að fara úr fötunum, hinir eru púkó. Hryllingsmyndirnar verða að innihalda svo mikinn viðbjóð að ógeðið fer brátt að komast hringinn. Það sem fyrir nokkrum árum var talið hart rokk er bara popp. Ég hef verið mikið að hlusta á Pantera síðustu daga, það eru eintóm vangalög. Svo mátti nú glögglega heyra ljúfa popptóna frá Fræbbblunum á dögunum, í myndinni Pönkið og Fræbbblarnir. Tónlist sem þá var talin ögrandi og argasta pönk hljómar nú líkt og kántrí. Svo eru það náttúrulega sjónvarpsefnið og tónlistarmyndböndin, fólk skiptir um stöð ef þeir sem sjást á skjánum eru ekki kúkabrúnir í framan með strípur og helst bara allsbert.

Og íslenskan er að hverfa, deyr eftir hundrað ár! Segir Páll Valsson.
Samt eru allir að blogga! Þetta náttla gengur ekki. Ég skil fokkingvel að Páll sé tens áðí.

Eitt má nefna sem öfugþróun í þessu öfgasamfélagi og það eru blessaðir stjórnmálamennirnir. Þvílíka fátækt þurfum við að líða nú á dögum. Mannauður? Nei, mannvesæld! Þeir sem eru að bjóða sig fram í vor hér í Reykjavík eru með eindemum óspennandi. Hvar eru leiðtogaefnin? Hvar eru Davíð, Svavar, Jón Baldvin og Albert okkar tíma...?

(Leyfi mér hinsvegar að benda tryggum lesendum á að tryggja eftirtöldum fylgi; Svandísi hjá VG í Reykjavík, Kjartani Valgarðssyni hjá Samfylkingunni í Reykjavík og Gísla Halldóri hjá X-D á Ísafirði)

9:50 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.