bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
17 maí 2008  
Geirfuglarnir
Það var gaman að rifja upp skemmtilega tíma yfir síðasta þætti Freys Eyjólfssonar í fimm ára sögu Geymt en ekki gleymt. Þar tók Freyr fyrir hljómsveitina sína Geirfuglana. Hann afsakaði það í bak og fyrir að vera að fjalla um sjálfan sig í þættinum, mér fannst það bara gott hjá honum. Sjálfur var ég meðlimur í Geirfuglum í rúm 3 ár og gerðum við á þeim tíma 2 plötur; Byrjaðu í dag að elska 1999 og Trúðleikur árið 2000. Geirfuglarnir eru hljómsveit sem byggð er á þriggja manna kjarna, Frey Eyjólfssyni, Þorkeli Heiðarssyni og Halldóri Gylfasyni sem allir voru í Menntaskólanum við Sund. Þegar ég var í bandinu voru til viðbótar Hermann Vernharður og Stefán Már Magnússon en Stebbi er í bandinu enn.



Ég og Venni höfðum stofnað bandið Miðnes á Ísafirði 1996 þegar framboðið þar einskorðaðist einungis við tvíeykið BG og Margréti, ekki það að þau séu eitthvað slæm. Við æfðum upp algjörar ball-lummur, Bítlana, Elvis, Lónlí blú bojs og Stuðmenn og fengum nóg að gera. Með okkur í Miðnesi hófu leik Kristján Már Hauksson sem var rekstrarstjóri á Á eyrinni á þessum tíma og Stebbi Jóns snillingur frá Flateyri. En eftir nokkur gigg þá voru þeir tveir farnir að detta út en við vorum á fullu að bóka bandið, Venni brá á það ráð að fá vini sína úr borginni til að koma vestur og spila. Fyrir valinu urðu Freyr og Stefán. Miðnes tók þá mikla stefnubreytingu í átt að U2, REM, Kinks, Who, Oasis og blur og svol. Um verslunarmannahelgina 1997 vorum við Venni báðir staddir í Reykjavík á einhverskonar innihátíð á Grand Rokk við Klapparstíg en þar var ein helsta bækistöð Geirfuglana. Þetta kvöld voru Geirfuglarnir að spila fyrir fullum kofanum og þar vorum við Venni í góðu stuði. Stebbi sem trommaði í bandinu á þessum tíma þurfti nauðsynlega að skreppa á salernið og í stað þess að taka pásu bað hann mig um að hlaupa í skarðið. Ég settist þá fyrir framan settið með Geirfuglum í fyrsta skiptið og spilaði stefið úr Dallas. Þegar Stebbi kom aftur tók hann gítarinn og fékk Venna á bassann, Geirfuglar fóru í pásu og Miðnes tók við. Við tókum held ég bara eitt lag; You shook me all night long með AC-DC. Eftir þetta innskot Miðnesmanna kom vertinn á Grandinu og spurði hvað bandið héti og hvort við værum bókaðir næstu helgi.


Miðnes spilaði nokkuð oft á Grandinu og flugum við Venni suður um helgar til að spila. Haustið 1998 flutti ég svo suður og fékk íbúð á Klapparstígnum, nánast við hliðina á Grand Rokk. Það fór svo þannig að við Venni vorum ráðnir í Geirfuglana líka. Við spiluðum nánast hverja einustu helgi, á Grandinu, á árshátíðum, þorrablótum, brúðkaupum og partíum. Þetta var gríðarlega skemmtilegur tími. Tókum svo upp plötu hjá Jóni Ólafs og var þeirri plötu mjög vel tekið. Byrjaðu í dag að elska er hugsanlega eina þekkta platan og titillagið ódrepandi. Gaman að segja frá því að það lag syng ég. Dóri Gylfa sem er forsöngvari bandsins er starfandi leikari og var á þessum tíma og tengdumt við því leikhúsinu á stóran hátt. Það endaði svo með því að við gerðum tónlist fyrir leikritið Trúðleik sem sýnt var í Iðnó, tónlistina tókum við upp í Stúdíó 12 í Efstaleiti.
Við gerðum gríðarmargt og mikið á þessum tíma og margar góðar sögur urðu til. Ég lærði gríðarlega mikið á þessum tíma. Ég var fimm árum yngri en þeir flestir og þeim mun yngri í músík. Þess vegna græddi ég mjög mikið á því að spila með þessum snillingum og var það nánast undantekningalaust að ég var að læra lögin uppá sviði. Auðvitað bitnaði það líka á mér, ekki gaman að vera uppá sviði og kunna ekki neitt. En þegar öllu er á botninn hvolft lærði ég mjög mikið á því að teika hina í beinni útsendingu.


Það kom svo að því að bandið fór að breytast, einhver kergja komin upp, Venni hætti og mér var í kjölfarið ýtt úr bandinu. Það tók á mig á sínum tíma enda held ég það sé eitt það versta að vera rekinn úr hljómsveit. Sérstaklega vegna þess að mikill vinskapur ríkir á milli manna. Ástæðan sem var rædd var einmitt sú að bandið hafi verið á þessum vinabasis en nú ætluðu menn sér að verða professional. Ekki skal ég segja hvort það hafi gengið upp hjá Geirfuglum. Sjálfur var ég hins vegar ekki lengi að jafna mig þar sem Dr.Gunni rölti inn í bókabúðina til mín og spurði hvort ég væri til að vera í bandinu hans. Ég hef reyndar mjög gaman af Geirfuglum og hef alltaf haft. Þeir spila polka og valsa í bland við allskonar stefnur og strauma. Það er kannski helst í þau skipti sem þeir eru að reyna að verða eitthvað (kannski professional..?) sem þeim fatast flugið og gleyma hvað þeir eru. Ég mæli með þættinum hjá Freysa og tel að það hafi verið skömm ef hann hafi algerlega sleppt því að fjalla um Geirfuglana.


Geirfuglar í geymt en ekki gleymt í streymi hjá ruv.is

10:45 f.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.