bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
11 júní 2008  
Upplýsingafulltrúi Ísafjarðarbæjar
Nú þegar sumarið er komið og sólin fer að skína langar mig lítið að vera í Reykjavík. Svifryk í hámarki, frjókornin, bílar út um allt og svo oft rok eða rigning. Mig langar svo miklu meira að vera úti á landi. Nánar tiltekið á Ísafirði. Ég er vanur því að nota alla tyllidaga til að fara vestur og það hefur maður gert æ síðan að maður flutti að heiman. Ég á von á því að komast núna í júlí, allavega í einu stuttu stoppi um miðjan júlímánuð þar sem ætlunin er að hljómsveitin komi þar við og haldi tónleika. Síðasta sumar fór ég í golf, klifraði uppá fjöll, sigldi til Grunnavíkur og margt fleira. Það verða annars 10 ár núna í ágúst síðan ég flutti að heiman. Það er alveg magnað, finnst eins og það hafi verið í fyrra. En það hefur margt gerst á þessum 10 árum, maður lifandi.

Þegar ég kem "heim" til Ísafjarðar er ég mjög gjarn á að byrja á því að líta í Bæjarins besta. Heima hjá tengdó í Kjarrholtinu má finna síðustu blöðin í bunka í skáp í eldhúsinu. Mér finnst alltaf ástæða til þess að taka upp þráðinn frá því að ég var á svæðinu síðast og les mér til um hvað hefur gerst í millitíðinni. Í því var engin undantekning um síðustu páska þegar við fjölskyldan vorum komin "heim". Ég fór að þræða mig í gegnum bunkann frá seinustu áramótum og rakst ég m.a. á auglýsingu frá bæjarskrifstofunni í einu af nýustu blöðunum. Þar var auglýst eftir Upplýsingafulltrúa Ísafjarðarbæjar. Þetta vakti áhuga minn og þótti mér þetta gott og þarft verk hjá bæjaryfirvöldum.

Það sem mér þótti einna sniðugast við þetta er sú staðreynd að við Kristinn vinur minn Hermannsson lögðum til að þetta yrði gert þegar við vorum í Bæjarstjórn Ísafjarðarbæjar 1996-1998. Reyndar ekki með formlegri tillögu, heldur lýstum við þessum vilja okkar við núverandi bæjarstjóra á þingi Fjórðungssambands Vestfjarða 1997. Reyndar efast ég um að við höfum orðað þetta svona, hugsanlega nefndum við að það væri þjóðráð að ráða "geðveikt hressan gaur" til að vega upp á móti fréttum Svæðisútvarps Vestfjarða af greiðslustöðvunum í hraðfrysthúsum. Það verður að viðurkennast að þessi auglýsing í BB hreyfði við mér, er þetta eitthvað fyrir mig?! Ekki lagaðist það þegar vinir mínir fóru að nudda þessu framan í mig um páskahátíðina. Eftir frábæra Aldrei fór ég suður hátíð og skemmtilega ferð "heim", var ég kominn suður aftur í Barmahlíðina. Við hjónin ræddum þetta í þaula og okkur fannst það góð tilhugsun að prófa að flytja vestur. Bryndís að klára masterinn í Kennó og gæti jafnvel fengið kennarastöðu, Stefán að byrja í skóla og Fríða í leikskóla. Áður en við vissum var umsóknarfresturinn að renna út um starf upplýsingarfulltrúans og ég sótti um áður en það varð um seinan. Ég fékk skjót svör og ekki leið á löngu þegar ég var boðaður í viðtal.

Ekki minnkaði áhuginn eftir viðtalið og hugur okkar lá "heim". Þetta var samt allt voða fljótt að gerast. Eftir viðtalið leið þó einhver tími og sá tími fór í það að hugsa málið betur. Við veltum upp kostum og göllum, hverju við værum að fórna og hvað við fengjum í staðinn. Auðvitað vegur þungt allt það sem ég stunda hér í Reykjavík, fyrir utan vinnuna eyði ég miklum tíma í mitt helsta áhugamál sem er hljómsveitin, og allt það sem um hana snýst. Við rekum fyrirtæki, rekum stórt húsnæði í miðbænum með vinnustofum fyrir listamenn. Hljómsveitin er í stúdíói að taka upp sína aðra plötu. Þó þetta sé kannski bara einhverskonar saumaklúbbur nokkurrra gaura þá er þetta ansi stór hluti af manni sjálfum. Það má ekki gera lítið úr því.
Tíminn leið og í millitíðinni fékk Bryndís tilboð um kennarastöðu í Vesturbæjarskóla, einnig eru fyrirliggjandi heilmiklar framkvæmdir á heimilinu. Við vorum búin að sækja um fyrir Stefán í Hlíðaskóla og ég er með heilmikil plön varðandi mína vinnu hjá Pennanum. Ég tók þá ákvörðun að þetta væri ekki rétti tíminn til að flytja vestur. Ég dró umsókn mína til baka. Það munaði rosalega litlu. Hefði ég fengið símtal nokkrum dögum fyrr værum við hugsanlega flutt vestur.

Minn tími mun koma. Einhverju síðar. Það var ótrúlega ánægjulegt að fá góð viðbrögð frá mörgum bæjarbúum og öðrum eftir að það kom fram að ég hafði sótt um. Ég er mjög þakklátur fyrir það. Ekki finnst mér það leiðinlegt að sjá félaga minn hann Hála Slikk taka þessa stöðu, vona að honum gangi vel í sínu starfi. Ég get alveg séð fyrir mér að ég flytja "heim" með fjölskylduna í framtíðinni, myndi reyna að toga einhverja vini mína með. Þó maður búi nú í höfuðborginni, labba maður alltaf sama radíusinn og reynir að hitta vini sína. Það er kannski það sem skiptir höfuðmáli, hér á maður flesta vini sína en auðvitað marga fyrir vestan. Svo ekki sé talað um fjölskylduna, mömmu og pabba. Við höldum áfram að heimsækja þau og grípa tíðarandann í Bæjarins besta.

10:45 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.