This is where you stick random tidbits of information about yourself.
Ég er Kriss og ég er Rokk.
30 desember 2006 Miðnes á Stuðeyri! Fyrir nokkrum árum hélt ég á gamlárskveldi með gin, tónik og fullan poka af ískurli til Suðureyrar. Tilefnið var vissulega áramótagleði og ball með hljómsveitinni Miðnes. Þar var drukkið ótæpilega af einum besta drykk í heimi; hanastélinu Miðnes. Mig minnir að pabbi hafi skutlað mér yfir en rétt áður en við lögðum af stað uppgötvaði ég að ég hafði gleymt aðalatriðinu, nefnilega undirstöðu drykkjarins ískurlinu. Pabbi dó ekki ráðalaus frekar en fyrri daginn og keyrði niður í Básafell og þar stóðum við í sparifötunum í ískarinu, rétt eftir miðnætti og mokuðum ís í svartan ruslapoka.
Núna í gær barst mér ásamt þremur öðrum stuðpöntun frá Stuðeyri og við höfum allir svarað kallinu. Það verður því ball í félagsheimilinu á Stuðeyri á gamlárskvöld. Hljómsveitin sem mun spilla fyrir dansi verður skipuð Venna á bassa, Rúnari Karls á gítar, Kriss á trommum og Kalla Hallgríms á gítara og mandólín. Þessir drengir eiga það sameiginlegt að hafa allir einhvern tímann verið í hljómsveitinni Miðnes en aldrei á sama tíma. Þeir hafa jafnvel aldrei verið á sama stað á sama tíma áður. Mjög svo örugglega mun einhver verða með Miðnes um hönd og gott ef ekki bandið muni koma fram undir heitinu... Hin Nýja Lýðræðislega Miðnes (HNLM).
Hér fylgir uppskrift að drykknum góða og með hann um hönd í félagsheimilinu á Suðureyri annað kvöld er það uppskrift af æpandi stuði....ef þið eruð í stuði! Tvöfaldur gin frá Bombay ískurl dassi af tónik (með Kínín) meira af ískurli sítrónubörkur aðeins meira af ískurli Drykknum er blandað í vískíglas. Glasið er í byrjun fyllt af ískurli (ekki molum), síðan settur tvöfaldur af gini yfir, bæta má ískurli við, sett er þá dassi af tóniki, gott er að bæta þá við ögn af ískurli og loks eina til tvær lengjur af sítrónuberki. Drekkist kalt!
6:27 e.h. Ekki vera feiminn
20 desember 2006 Hverjir eru mennirnir? Frábærar getraunir hjá Smára Karlssyni hafa hvatt mann til dáða. Ég var svo heppinn að vinna hálft kíló af norskum brúnosti á dögunum. Nema hvað, þessa mynd fann ég í kassa inn í geymslu og það væri gaman að vita hvort einhver þekkir mennina sem þarna eru á ferð. Ég hef verið sakaður um að hafa stundað svik og pretti þegar kemur að getraunum hér á síðunni en ég vísa því til föðurhúsanna (úff, mikið að gera þar núna hhahahahaha..)! Ef einhver skyldi hitta á rétta svarið, sem er mjög ólíklegt, verður þeim sama umbunað myndarlega!
11:51 f.h. Ekki vera feiminn
17 desember 2006 Í öndergrándinu! Þetta er í göngunum undir Miklubraut við Lönguhlíð. Hversu margir ætli labbi þarna á einum degi? Ég var að labba úr vinnunni og með iPodinn í eyrum hlustandi á I am the Walrus á "nýju" plötunni með The Beatles (platan Love með The Beatles er geðveik, fyrir þá sem fíla The Beatles), stytti mér leið í gegnum undirgöngin. Mér fannst ég finna lykt af stórborg. Ekki fær maður stórborgartilfinningu í Reykjavík á hverjum degi en það gerðist reyndar í vikunni þegar ég fór með vinnufélögum mínum á matsölustaðinn Icelandic fish and chips við Tryggvagötu. Ég mæli með þeim stað, yndislegur þorskur í speltdeigi með bökuðum kartöflum og skyronnesi í stað mayonaisse. En altént var það ógleymanlegt augnablik í haust þegar við Bryndís komum keyrandi til Reykjavíkur frá Ísafirði á sunnudegi, fórum í búð og keyptum mat og borðuðum hann í rólegheitum. Eftir matinn örkuðum við svo yfir á Miklatún á tónleika með Sigurrós. Tónleikarnir voru vissulega frábærir og allt það en það sem mér fannst svona ógleymanlegt var það að labba úr hlíðunum yfir á Miklatún. Fólk kom strunsandi úr öllum áttum þegar við komum í Lönguhlíðina og fólk tróðst svo í undirgöngin títtnefndu undir Miklubraut og ég hreinlega efast um að jafn margir hafi verið á sama tíma þarna undir áður. Stórborgarupplifun í boði Sigurrósar.
Ég var eitthvað upptekinn um daginn (af öðru en útlitinu greinilega) og trassaði að raka mig. Þegar ég loks mundaði rakvélina byrjaði ég á öðru en efri vörinni og skildi svo þann taðskeggung eftir. Ég var með þetta í 2 vikur eða svo, og fékk gríðarleg viðbrögð. Annað hvort fannst fólki þetta viðbjóður (Briss sem dæmi..) eða algjörlega glæsilegt. Meðal annars fannst fólkinu í vinnunni þetta mjög virðulegt og fór að taka mark af mér frekar en ella. Í tilefni af því að Bryndís átti afmæli á dögunum (og gæti vegna óléttunar sýnt skapsveiflur) ákvað ég að láta það gott heita og tók þetta af. Sitt sýndist hverjum... ! Ég veit ekki hvort eitthvað sé til í því en mér finnst stórmerkilegt ef mér dettur í hug að gera eitthvað "öðruvísi" þá taka allir rosalega mikið eftir því. Ég veit ekki hverig ég á að orða þetta. En ef mér dettur í hug að fara út með sólgleraugu, þá fæ ég einhver einkennileg komment, þegar ég er búinn að greiða mér eða fara í klippingu, ég tala nú ekki ef ég klæðist höfuðfati þá minnist fólk á það. Og þá mikið til ókunnugt fólk.
Af okkur er annars það að frétta að við ætlum vestur um jólin, förum föstudaginn 22. des. Þetta verður í annað sinn síðan 1992 sem ég er ekki að vinna á Þorláksmessu. Það verður án efa stórskrítið en ég vona að ég nái að njóta þess. "Kemst" loks í skötuveislu hjá Pabba (úfff...). Eftir áramót verður mikið að gera hjá hljómsveitinni en okkur hefur verið boðið á fjórar tónlistarhátíðir út í heimi. Í janúar förum við til Groningen í Hollandi og spilum á Eurosonic hátíðinni, einnig í janúar spilum við á Midem kaupráðstefnunni í Cannes í Frakklandi. Í febrúar spilum við á By:larm festival í Trondheim í Noregi og í mars förum við alla leið til Austin Texas í US of A til að spila á þeirri rómuðu tónlistarhátíð South by southwest. Ef ég kemst lífs af úr þessum ferðalögum þá hlýt ég að losna við bölvuðu flughræðsluna.
Er að lesa bókina Undir himninum eftir Eirík Guðmundsson, las bók Eiríks Norðdahl Eitur fyrir byrjendur á dögunum og skrifaði "dóm" um hana hér. Er mikið að hlusta á Skakkamanage plötuna sem er algjörlega frábær, jólapakka Sufjans, Shins, Islands og Hold steady.
04 desember 2006 Á dögunum þegar við Stefán höfðum verið að lesa fyrir svefninn kom einhver værð og væmni yfir drenginn. Hann hafði farið í bað fyrir svefninn, var því vel greiddur og sætur og ég greip símann til að taka mynd. Þetta var niðurstaðan sem við sjáum hér að ofan. "Pabbi minn, þú ert svo góður", sagði Stefán og mér vöknaði um augun, greip símann og smellti af. Stefán hafði á augabragði komið sér úr væmna gírnum beint í "Rokk og ról"! Mér finnst það alveg magnað með blessuð börnin í dag að þau eru svo rosalega viðbúin öllum myndatökum. Allar ljósmyndir eru allt öðruvísi heldur en fyrir 10 árum síðan. Enda er það næstum þannig að þegar maður tekur upp sjónvarpsfjarstýringuna þá brestur á með sís-brosi (þó ekki samband íslenskra samvinnufélaga brosi...hahaha).
Í þar-síðustu viku var Stefán veikur og við Bryndís (sem á einmitt afmæli í dag) skiptumst á að vera heima og frá vinnu. Á miðvikudeginum var Briss heima en hún þurfti þó að bregða sér aðeins uppí skóla og kom ég því heim á meðan. Þegar ég kem heim er Rás 2 í gangi, ég fer í tölvuna en hlusta með öðru eyranu. Fimm lagabrot voru spiluð sem ég þekkti vel og reit ég þau niður á minnisblað í tölvunni, ég heyrði ekki betur en að verið væri að gefa geislaplötu í vinninga. Lögin voru: California dreaming - Mamas and the papas Long and winding road - The BeatlesWhere is my mind - Pixies Another sunny day - Belle and Sebastian Loaded - Primal scream Guðni Már Henningsson opnaði fyrir símann og ég rifjaði upp með sönglandi hætti númerið á Rás 2, "687 123..." og ég hringdi og ég var í beinni. Ég þuldi upp réttu svörin og fékk að launum þvílík verðlaun, allt annað en disk með Ampoppi eins og ég hélt! Ég fékk jólamatseðil fyrir fjóra á Hótel Hamri, gistingu og morgunverð ásamt því að fá bílaleigubíl í tvo daga. Við fórum því á föstudaginn og fengum þau Sigga Vídó og Berglindi með okkur og áttum frábæra kvöldstund. Síld, rjúpur, lax, önd, súkkulaði, vín og vinsemd.
10:30 e.h. Ekki vera feiminn
26 nóvember 2006 Belfast!, Reykjavík!, Akureyri! Hljómsveitin Reykjavík! heimsótti Akureyri um síðustu helgi. Hinn ofurviðkunnanlegi Baldvin Esra ásamt kollegum sínum í Háskólanum efndu til tónleika á 1929 með okkur, Morðingjunum og FM Belfast. Við komum um kvöldmatarleytið norður, fórum með okkar hafurtask í íbúð við Hrísarlund (í leigubíl seint um nóttu breyttist heimilisfangið í Grísalundir en bílstjórinn kom okkur á leiðarenda)sem tvær indælar stúlkur lánuðu okkur á meðan dvöl okkar stóð. Eftir að hafa kastað mæðinni hlupum við í félagsmiðstöð grunnskólanema og spiluðum þar fyrir hressan hóp krakka. Eftir það lá leið okkar á veitingastaðinn Strikið. Þar var eiginlega búið að loka eldhúsinu og þrátt fyrir að matseðillinn væri heldur fínn fyrir okkar smekk, bauðst kokkurinn til að henda í nokkra sér-norðlenska borgara með kartöflum og bearnaise sósu. Með þessum snilldarborgurum drukkum við hinn norðlensk-bruggaða bjór Kalda. Borgarinn var mjög góður og bjórinn mjög fínn.Við vorum því með magafylli þegar við töldum í fyrsta lag á 1929. Staðurinn er gríðarstór og hentar ekki álíka tónleikahaldi en stemningin var fín. Við vorum fljótir að hrista af okkur slenið og borgarana og enduðum í svaka stuði. Á meðan tónleikunum stóð var skjávarpi í gangi sem varpaði dagskrá Skjás eins á sviðið. Á meðan ég hlustaði á frussupönk Morðingja og ljúfa teknótóna FM Belfast horfði ég á Sigtið og CSI. Það virkaði bara ágætlega. Mér fannst til dæmis sérlega flott að sjá kreditlistann renna upp í síðasta lagi morðingja.
Um daginn talaði ég um salt, sykur og sufjan. Við spiluðum í nýju versluninni Saltfélaginu, sem selur húsgögn frá Pennanum og Lumex, tímarit og bækur úr Eymundsson og ljúffenga kaffidrykki frá Te og Kaffi. Kiddi hinn mikli snillingur og eiturhressi forstjóri Pennans hafði séð Reykjavík! á tónleikum og hlustar af eigin sögn á diskinn í bílnum, vildi endilega fá okkur til að spila uppá þaki verslunarinnar við opnunina. Það gekk því miður ekki upp en við dóum ekki ráðalausir heldur spiluðum inní flutningabíl fyrir utan með ljóskastara og reykvél í 16 stiga gaddfrosti. Daginn eftir sá ég Sykurmolana í höllinni. Þeir tónleikar voru ekkert annað en skemmtilegir. Það var engu líkara en að þeir væru að ljúka löngu tónleikaferðalagi, svo skemmtilega áreynslu- og kærulaus voru þau. Hrynparið í sérlegu uppáhaldi auk þess sem maður sá svo glettilega hvað Björk er geðveikt professional. Á laugardeginum sömu helgi var ég svo heppinn að Grímur Atlason bauð mér á tónleika Sufjan Stevens í fríkirkjunni. Sufjan er einmitt sonur Shakin Stevens....djók. Þessir tónleikar voru allt annað en djók. Þeir voru frábærir. Tíu manna band, brass og bullandi rokk á köflum i bland við tregafulla fegurð. Tónleikar ársins. Grímur að standa sig!
10:06 e.h. Ekki vera feiminn
15 nóvember 2006 Sykur, Sufjan og Salt. Það hefur nú sitthvað drifið á daga síðustu misseri. Það er nú þannig þrátt fyrir að dagbókin tútni nú ekki út á hverjum degi þá lifi ég skemmtilegu og spennandi lífi. Sjálfur er ég nú mjög skemmtilegur, umgengst ekkert nema skemmtilegt fólk og umhverfið í kringum mig ávallt skrautlegt. Ætti þess vegna að geta skrifað æpandi skemmtilegar frásagnir mínar hér. Þá myndi það eflaust vinda uppá sig og helstu bókaútgefendur kommenta og vilja gefa út bloggbókmenntaröð. Skrítið að enginn skyldi hafa tekið við keflinu af Betu?!
Ég fór sem sagt á skemmtun Hnífsdælinga í Reykjavík. Réttara sagt þá var ég beðinn um að stjórna þeirri veislu og fór hún fram í sal Ferðafélagsins í Mörkinni. Allt saman tókst mjög vel upp enda stjórnuðum við Kristinn Hermannsson skemmtiatriðum og fjöldasöng með harðri hendi. Þegar ég var að undirbúa mig fyrir veisluna vantaði mig sárlega einhverja brandara og auðvitað gerði ég eins og nútímamanni sæmir í dag í leit að heimildum, fór á Google.com. Við leit mína gerði ég þá uppgötvun að brandarar eru einhvern veginn barn síns tíma. Það er t.d. mjög langt síðan að einhver hefur spurt mig hvort ég kunni góðan brandara. Getur verið að tími brandara sé liðinn? Er búið að klára alla brandara? Til að styðja þetta getum við litið á Spaugstofuna. Hinir hefðbundnu brandarar er allir þegar sagðir fyrir löngu. Það er einungis skipt um persónur og leikendur.Ég fann því einungis í brandaraleit minni á netinu, klámbrandara og rasistabrandara. Afar ósmekklegt allt saman. Þetta kallast því miður á við samfélagið í dag.
Við Stefán fórum ásamt hjómsveitinni Reykjavík! í rokkferð vestur á Ísafjörð fyrir stuttu síðan. Við spiluðum fjórum sinnum yfir þriggja daga dvöl okkar. Fyrir hressa menntskælinga tvisvar, í hádeginu á sal MÍ og á skralli á Flateyri, héldum síðdegistónleika fyrir frábæra krakka í Gamla apótekinu og héldum svo útgáfutónleika í Krúsinni með Mugison og Lack of talent. Það voru frábærir tónleikar í alla staði. Hér eru myndir. Við Stefán áttum frábæra daga hjá fjölskyldum okkar, urðum veðurtepptir og gátum leikið okkur í snjónum augnablik. Síðan var mér boðið í óformlega heimsókn til Bolungarvíkur. Þar tóku bæjarstjórinn og fjölskylda á móti mér á heimili þeirra en þau eru búin að koma sér mjög vel fyrir í tvílyftu húsi í "miðbænum". Húsið er tvílyft svo minni hætta sé á að fólk reki sig undir.
Um síðustu helgi tók ég þátt í frábærri Ljóðahátíð Nýhil með hljómsveitunum Homebreakers og Reykjavík!.Hér eru upptökur úr síma. Nú verð ég að láta staðar numið í bili. Framundan er hinsvegar stórskemmtileg helgi; sykur, salt og sufjan. Meira af því eftir helgi.
2:01 e.h. Ekki vera feiminn
14 nóvember 2006 Ég þarf að fara að bæta mig hér! Á morgun. En þangað til og í tilefni af því að ég var á svokallaðri Hnífsdælingagleði, er hér skemmtileg mynd úr hnífsdælsku afmæli. Sem mér var greinilega ekki boðið í. Hvað þekkið þið marga?
8:12 e.h. Ekki vera feiminn
01 nóvember 2006 Mmmmmm! Vitið þið hvort bragðast betur; hvalkjöt veitt í vísindaskyni eða í atvinnuskyni?
8:18 e.h. Ekki vera feiminn
Fréttir! Fréttir geta breytt lífi manns á svipstundu. Maður gæti heyrt fréttir og aldrei orðið samur og maður var áður en maður heyrði þær.
8:08 e.h. Ekki vera feiminn
26 október 2006 Búðin mín! Afrakstur vinnu minnar síðustu mánuðina er loks komin í loftið. Búðin stækkar dag frá degi og verður kynnt í byrjun nóvember. Meðan ég er að halda búðinni við og uppfæra þá er ég að vinna í hinni búðinni, sem er ný heimasíða Pennans. Þetta er ægileg og erfið vinna en skemmtileg.
6:37 e.h. Ekki vera feiminn
25 október 2006 Grímr hét maðr, ok Helga hans kvonfang! Fyrir þónokkru síðan sátum við nokkrir félagar á spjalli um lífið og tilveruna. Barst þá í tal svokölluð byggðastefna og atvinnuþróun á landsbyggðinni. Grímur Atlason var einn okkar og hafði orðið. Hann fræddi okkur hina um hóp ungs og metnaðarfulls fólks í Danmörku sem ákvað að breyta til í lífinu og flytja í eitthvert bæjarfélag á Jótlandi. Ef ég man þessa sögu rétt þá sendi hópurinn bréf á forsvarsmenn nokkurra byggðarlaga með þær óskir um að ef hópurinn myndi flytja á einu bretti þá yrði þeim útvegað einhver húsakostur og aðstaða fyrir börnin og fleira. Þau fengu svar frá einu bæjarfélaginu þar sem fyrir ríkti almenn ládeyða. Þar fengu þau svör við öllum sínum óskum og alla þá aðstoð sem forsvarsmenn gátu veitt. Úr varð að meðlimir þessa hóps aðlöguðust aðstæðum á nýjum stað og hófu síðan einhverja nýsköpun í atvinnu sem síðar varð til að bæjarfélagið varð forríkt á endanum. Ekki kann ég alla söguna frá upphafi til enda en þetta er alla vega inntakið. Þessi saga hefur oft skotið upp kollinum þegar ég hef hugsað vestur síðustu árin. Í litlum bæjarfélögum skiptir einstaklingurinn miklu máli. Það hefur nú aldeilis sannast af framtaki Mugi-feðga til að mynda. Ótrúlegt hvað rokkhátíðin hefur gert fyrir Ísafjörð útá við. Grímur og Helga Vala hafa nú riðið á vaðið og flutt til Bolungarvíkur (áður "endastöð sem kemur á óvart" en núna "griðarstaður fjölskyldunnar") og vonandi tekst þeim að breyta einhverju til hins betra. Sem ég reyndar efast ekki um; þau munu sjálf breytast og breyta einhverju í kringum sig um leið. Það er hollt að breyta um sjónarhorn og hollt að heyra sjónarhorn utanaðkomandi. Mér sýnist þau aðlaga sig vel að aðstæðum, börnin taka sig vel út á milli fjallana og þau hjónin komin á fullt í félagslífinu. Grímur orðinn bassaleikari í Grjóthruni og Helga barasta komin í framboð. Þau setja mark sitt á bæjarlífið. Næsta laugardag verður kosið í opnu prófkjöri Samfylkingarinnar í norðvestur-kjördæmi. Ég ætla að leyfa mér benda fólki á að kjósa Helgu Völu áfram. Ég held að hún geti komið með gott innlegg og spilað góða rullu!
10:17 e.h. Ekki vera feiminn
10 október 2006 Afi rokk! Á þessari frábæru mynd má sjá hljómsveit sem Ingi afi minn var í um miðja síðustu öld. Og hver er afi minn? Jú, hann er á trommunum. Og þvílíkt trommusett. Ef ég ætti fullt af peningum eða ef ég væri á samning hjá Ludwig myndi ég biðja þá um að búa til svona sett fyrir mig. Ég verð nú að játa það að ég er ekki alveg með á hreinu hvað hljómsveitin heitir og hverjir eru hinir meðlimir bandsins. Ég verð að spyrja mömmu og systkini hennar enn og aftur af því.
Þegar ég var yngri var ég fullviss að á myndinni mætti sjá Samma rakara (lengst til hægri) en svo uppgötvaði það að Sammi þyrfti að vera frekar fullorðinn til að hafa verið í þessari hljómsveit. Það væri svona Jack Nicholsson í Shining dæmi! Kiddý fékk myndina hjá mér fyrir nokkrum árum og eftir rannsóknarvinnu hennar kom í ljós að þessi maður væri ekkert skyldur Samma. Mig minnir að þessi maður tengist konu Harðar Kristjáns hjá Vestfirska fréttablaðinu?!
8:53 e.h. Ekki vera feiminn
28 september 2006 Börn! Það er ekki laust við að ég hafi hugsað hvort íslensk kvikmyndagerð hafi loksins fullorðnast eftir að hafa séð myndina Börn eftir Ragnar Bragason. Eftir að ég kom heim úr bíóinu greip mig óstjórnleg löngun að segja öllum hvað þessi mynd væri góð. Mér var hugsað til bréfs sem Össur Skarphéðinsson skrifaði fyrir nokkrum árum með tilheyrandi morðhótunum í garð Baugsmanna, var ekki Magnús bróðir hans að ræsta í þeirra húsum og skoðaði tölvupósta og slíkt?! Nokkru síðar skrifaði Hallgrímur Helgason samskonar bréf, hann var nýkominn úr leikhúsi frá því að hafa séð uppfærslu Vesturports á leikriti Agnars Jóns Egilssonar Með lykil um hálsinn. Hallgrímur byrjaði á því í bréfi sínu í DV að afsaka það að skrifa svona "Össurískt" bréf í mikilli fljótfærni. Ég var hársbreidd frá því að leika álíka leik í gær en náði að tempra mig niður. En í Guðs lifandi bænum sjáið þessa mynd!
11:24 f.h. Ekki vera feiminn
26 september 2006 Spænskir sparkfræðingar segja Stefán Bjart efnilegan! Það var fyrir tveimur árum að Stefán Bjartur fékk að gjöf frá ömmu Steinu og afa Stebba,Barcelona fótboltatreyju. Stefán fann hana í fataskápnum sínum nú í sumar og passaði hann loks í hana. Hún hafði verið frekar stór. Amma hans og afi völdu þessa treyju einfaldlega vegna þess að hún þótti flottari en aðrar í búðinni á Spáni, t.d. litskrúðugri en Real Madrid treyja. Ég var búinn að lofa sjálfum mér sem faðir að reyna eftir fremsta megni að halda svona hlutum frá barnauppeldinu, þ.e. að ákveða hvaða liði drengurinn skyldi halda með í hverskonar íþróttum og hvaða liði hann skyldi "halda með" í stjórnmálum! Pabbi minn var ekki að troða því uppá mig! Stefán dýrkar þessa treyju og vill ekkert annað en að klæðast henni. Mér finnst þetta allt reyndar gott og blessað en af einhverjum ástæðum stend ég mig að því að vera að útskýra það fyrir öllum að Stefán er ekki í þessum Barcelona bol af því að gullkálfurinn Eiður Smári er genginn í liðið. Þvert á móti byrjaði Stefán Bjartur að halda með Barcelona fyrir tveimur árum, þá aðeins tveggja ára!
(það er engu líkara en að drengurinn sé að landa milljarða samningi við eitthvað stórliðið á myndinni en ég veit að hann er að hlusta á Kaju frænku sína í símanum af mikilli einbeitingu á dögunum) 10:17 e.h. Ekki vera feiminn
24 september 2006 Ég sprengi klukkan þrjú! Húsið er í rúst. Skemmdir fundust í pípulögnum í öllum þremur íbúðunum og skipta þurfti um lagnir frá toppi til táar. Hjá okkur var það veggurinn milli eldhússins og baðherbergisins og sem betur fer var hægt að brjóta í gegn eldhúsmegin því annars hefðum við þurft að eiga við flísarnar inná baði. Þrátt fyrir að allt hafi verið plastað í bak og fyrir lagðist þetta fína steypuryk yfir alla íbúð. Í hvern krók og kima. Ég brá á það ráð að senda fjölskylduna vestur á Ísafjörð og sjá um að koma heimilinu í fyrra horf. Framkvæmdirnar drógust hinsvegar á langinn og það var ekki fyrr en í dag að ég gat farið að athafna mig eitthvað. Ryksugaði (ryksaug?), sópaði, skúraði og þurrkaði af og rykið er alveg að fara með mig. Ég er allur að þorna upp. Á meðfylgjandi mynd má sjá í hilluna á ganginum. Þarna sést að ég hef fært geisladiskinn Æ með Unun upp frá því að liggja í hillunni og við hliðina á honum var kaffibolli. Þarna má vel sjá hið viðbjóðslega ryk sem er yfir allri íbúðinni. Fyrir utan rykið má sjá ýmislegt á þessari mynd. Fyrir áhugasama er þarna fyrir aftan bláa pennann, lítill krómaður Ampelmann upptakari frá Berlín en það kallast græni kallinn á gönguljósunum í austurhluta Berlínar. Vinstra megin í sömu hillu má sjá rúllu af R! límmiðum sem límdir voru á allar Reykjavík! plöturnar. Í hillunni fyrir neðan eru nokkrar af matreiðslubókum heimilisins, m.a. Culinaria France og við hliðina á þeirri bók er bítlasafnið á vinylplötum. Þarna má líka sjá ýmsar áhugaverða geisladiska, t.d. er diskur með Skid Row til á heimilinu og safnplatan Grimm dúndur. En hér kemur spurning dagsins sem er tvíþætt: Í plötubunkunum má sjá tvo titla í tveimur eintökum, hvaða plötur er það og hverjir flytja? Fyrirsögnin hér fyrir ofan er tekin úr lagi á einni plötunni á myndinni, hvað heitir platan og hver er flytjandinn? Sá aðili sem kemur fyrst með réttu svörin í athugasemdakerfinu má velja sér eina af geislaplötunum á myndinni!
9:04 e.h. Ekki vera feiminn
10 september 2006 ...já við fórum á grímuball á dögunum. Starfsmannafélag Pennans hélt ballið í Þróttaraheimilinu og Geirfuglar skemmtu. Þar áður fórum við síðast á grímuball árið 2000 og fljótlega eftir það ball ákváðum við Bryndís að næst skyldum við vera Ólafur og Dorrit. Á ballinu árið 2000 fór ég í gervi Roy Orbison og Bryndís sem Pocahontas og fékk þá sælla minninga 3. verðlaun ef ég man rétt og að launum fría ferð til Súðavíkur með kaffi og kleinum á Esso á Hólmavík!
Núna fengum við engin verðlaun á dansleiknum en vorum margverðlaunuð á skemmtistöðum niður í bæ seinna um kvöldið. Frítt á barnum, framfyrir í röðum, óskalög og margt fleira. Þetta er klárlega ekki í síðasta skipti sem við klæðumst þessum gervum!
Neskaupstaður Við Bryndís og Stefán, Gummi, Jón Þór og Eva, Gunni, Bjarnveig og Dagbjartur héldum austur á firði um miðjan júlí aðallega þá vegna þess að hljómsveit Dr.Gunna var fengin til að skemmta á Metalfesti á Neskaupstað. Fyrir mér var þetta mikið tímamóta ferðalag, ég hafði aldrei áður keyrt suðurlands-undirlendið þannig að það má segja að ég hafi loksins lokað hringnum. Ferðin var geysivel heppnuð, náttúran og landslagið æpandi stórkostlegt. Austfirðirnir keimlíkir mínum heimaslóðum á köflum, fyrir utan klettabelti hinna tignarlegu fjalla voru heldur skökk. Þetta þarf að laga. (myndirnar eru teknar við Seljalandsfoss og Jökulsárfljót)
Ísafjörður Þetta var ekki í fyrsta skipti sem við fjölskyldan förum til Ísafjarðar. En hugsanlega var þetta í fyrsta skipti sem ég finn fyrir ægilegum stórborgarkeimi á Ísafirði. Kannski voru það ferðamennirnir í gígantísku skemmtiferðaskipunum sem gáfu þetta yfirbragð? Kannski var það mómentið þegar ég nýkominn vestur ók upp að vínbúðinni og hitti öll helstu höfuðborgarkrúttin samankomin í einum hópi? Kannski var það þegar ég borðaði indælan saltfisk á Hótel Ísafirði rétt fyrir kl.23.00 á miðvikudagskvöldi og lúðrasveitin Sigur Rós rölti blásandi framhjá? Ísafjörður er aftur orðinn að stórborg, líkt og á tímum Ásgeirsverslunar. Plokkfiskurinn í Tjöruhúsinu er tvímælalaust hápunktur sumarsins og væri þess virði að keyra í fimm tíma einungis eftir honum. Klambratún Einhvern tímann var haft eftir mér í DV að ég sæi fyrir mér að flugvöllinn mætti færa úr þessari heittelskuðu Vatnsmýri yfir á Klambratún. Einfaldlega vegna þess að sú staðsetning hentar mér afskaplega vel. Við Bryndís löbbuðum út eftir kvöldmat sunnudagskvöld í endaðan júlí, út á horn Miklubrautar og Lönguhlíðar. Fólk streymdi að úr öllum áttum og við ásamt múgi og margmenni löbbuðum göngin undir Miklubraut og yfir á Miklatún. Þetta var án efa í fyrsta skipti í langan tíma sem fleiri en 5 manns labba þessi göng á sama tíma. Þetta var magnað stórborgar-augnablik þegar fólk strunsaði uppúr göngunum, uppúr “neðanjarðarlestinni” á tónleika með Sigur Rós á Klambratúni. Rosalega vel heppnaðir tónleikar í alla staði. Og af samstarfsfólki mínu að dæma þá var þetta allt Sjálfstæðisflokknum að þakka. Guð blessi þá og forði okkur frá hinum vondu köllunum sem héldu aftur af allri menningu í borginni góðu.
Reykhólar Við héldum vestur að Reykhólum um verslunarmannahelgi og hittum fjölskyldu Bryndísar. Þar var hin fínasta tjaldaðstaða og við höfðum það ansi gott þrátt fyrir að vera ansi blaut (útvortis, vegna blautviðris) þegar að leið á kvöld. Eftir að hafa eytt nær öllu sumarfríinu í fyrra í að hlusta á veðurspár manna og skoða kortin á netinu þá er mér meira og minna orðið sk**sama um veðurlag. Ef það sól þá er hvort sem er of heitt og mann langar í ferskan andblæ og smá vætu. Ef það er rigning þá langar mann í sól og hita. Þetta er allt saman gott í hófi. Það er bara að kunna að klæða sig. (á myndinni eru Elísa og Stefán að búa til salat í rigningunni á Reykhólum) Borgarfjörður Tvisvar í sumar fórum við í Öldudal við Þverárhlíð á slóðir Jóa og Öldu. Það er engum blöðum um það að flétta að þessi staður er guðdómlegur. Það tekur okkur 72 mínútur að aka úr Barmahlíðinni og upp að bústaðnum. Við bjuggum til safndisk sem passar akkúrat uppá sekúndu. Þannig að við erum tilbúin ef við yrðum svo heppin að vera boðið þangað aftur. Tilfinningin er unaðsleg að drepa á bílnum þarna uppfrá, opna jafnvel einn kaldan og sjúga í sig góða loftið! (Rótin af hinu alræmda og stóra Lite-máli sem nærri tvístraði vinahópnum má rekja til einnar útilegunnar á þessum stað í sumar. Ég held að það sé óþarfi að rifja upp málavexti, nær allir hafa heyrt af málinu). (myndin af Stefáni og Bryndísi er tekin daginn eftir Reykhólarigninguna í pottinum hjá Jóa og Öldu)
Valseyri Í hvert einasta skipti sem foreldrar mínir segja mér frá dvöl sinni í bústaðnum þeirra á Valseyri er þeim ansi tíðrætt um hið dásamlega dýrfirska logn. Þetta hljómar alltaf eins og einhver bölvaður gorgeir í þeim en svo þegar maður upplifir þetta sjálfur þá verður maður gagntekinn. Fjallasýnin frá Valseyri út Dýrafjörðinn er með því fallegasta sem ég hef séð. Við dvöldum þarna eina nótt, alltof stutt en þó það, Palli Janus svili minn tók mynd árla morguns út fjörðinn og sú mynd er líkt og málverk. (ég verð að fá stafrænu útgáfuna hjá Palla og sýna ykkur seinna)
Tónleikar Ég fór mikið á tónleika í sumar og spilaði einnig mikið sjálfur með félögum mínum í Reykjavík! og Dr.Gunna! Eistnaflug, það var heilmikil upplifun að spila meðal metalbanda á Neskaupstað. Við Gunni og Gummi tókum þetta þrír og tókst ágætlega upp þrátt fyrir að þurfa að fylla í ansi stórt skarð(Grímur er 198 cm). Við vorum látnir vita að bandið sem var á undan okkur væri byrjað að spila þannig að við hlupum baksviðs til að hafa okkur til, stilla gítara og svoleiðis. En svo kom það uppúr krafsinu að bandið sem var á undan var Sólstafir, eitt lag hjá þeim er 40 mínútur. Við hefðum getað keyrt upp að Kárahnjúkum og aftur til baka en við þorðum það ekki því við vorum nýbúin að lesa skýrslu Gríms Björnssonar. Innipúkinn, við í sveit Dr.Gunna hófum leikinn á föstudeginum. Stórskemmtilegt og merkilegt gigg fyrir margar sakir, einna helst vegna þess að þetta var síðasta gigg Gríms Atlasonar bassaleikara sem hélt til Bolungarvíkur og svo spilaði Valdi með okkur í fjarveru Dr. Gumma. Sá Television sama kvöld, frekar leiðinlegt. Morrissey mætti í höllina og var hress og með attitjúd. Kraftmikil Smiths-byrjun, frábært band og fín umgjörð og hélt kallinn uppi ágætis skemmtan allt til enda. Ég gef þessum tónleikum 3 skyrtur af 4 mögulegum. Gay pride, við spiluðum á Gay pride fyrir framan ægilegan fjölda fólks. Tókum eitt lag; All those beutiful boys með Dr.Gunna á bassanum (Valdi þurfti að skreppa vestur og brjóta á sér löppina) og danstríói úr Mosfellsbæ. Gunna vantaði bassa og við tókum bassann hans Togga úr Rass frjálsri hendi. Skemmtunin var svo sýnd í beinni á NFS og eftir lagið fékk Gunni SMS frá Togga; “flottur bassi”! Menningarnótt, Reykjavík! spilaði svo á Menningarnótt hjá Landsbankanum á Laugavegi, með Skátum, Hairdoktor og Jeff Who? Vegna fótbrots Valda fengum við Hauk morðingja til að fylla í skarðið. Hann stóð sig mjög vel. Mjög skemmtilegt og við fengum snittur og disk með Guitar Islancio. Seinna um kvöldið sá ég Langa Sela og skuggana á Sirkus. Þeir voru frábærir og Seli náði að vera svalur með sólgleraugun, þrátt fyrir mikla birtu!
08 júlí 2006 Ógisslega ýkt blögg, skiluru! Ég er kominn í vikufrí frá vinnunni. Það er komin heilmikil pressa á þetta verkefni sem ég er að vinna að og dagarnir hafa verið miserfiðir og misárangursríkir. Stundum finnst mér ég vera á réttri leið með allt saman en fyllist vonleysi annað slagið. Þá er eina ráðið að lesa stjörnuspá Morgunblaðsins. Ég segi það algjörlega frá hjartanu að ég fylgi þeirri speki í einu og öllu. Hún veitir mér klapp á bakið líkt og súpan veitir fólki faðmlag í auglýsingunni. Þetta verkefni sem ég er með í höndunum er einfaldlega þannig að ég er að opna tvær verslanir sem á eftir að fylla af vörum. Það kostar mikla vinnu og mikla viðleitni samstarfsmanna minna. Þetta er engu að síður mjög gaman. Ég sakna samt miðbæjarins og Bókabúð Máls og menningar.
Við feðgarnir erum í fríi núna í vikunni og ætlum að gera eitthvað skemmtilegt, Bryndís verður að vinna fram á fimmtudag en þann dag eða daginn eftir ætlum við að bruna austur á firði. Við Gummi og Dr.Gunni erum að fara að spila á Neskaupstað á laugardaginn. Það er mjög langt síðan við vorum bókaðir á þessa hátíð en okkur brá dálítið þegar tónleikarnir voru auglýstir; Metalfestið Eistnaflug. En það dugar ekki að leggja árar í bát heldur spýta í lófana og æfa upp metalprógramm. Sem er akkúrat sem við erum búnir að gera. Við munum mæta á svæðið og hrista makkana á fullu…sumir meira en aðrir reyndar!
Eftir þessa viku ætla ég að snúa aftur til vinnu en þau mæðgin verða í fríi. Þó er ætlunin að hljómsveitin Reykjavík! endurheimti Bóas frá Ameríku og spili á tvennum til þrennum tónleikum þá vikuna. Síðan förum við fjölskyldan loksins vestur. Mér skilst að það séu tónleikar með Sigur Rós á Ísafirði miðvikudaginn 26. júlí í Edinborgarhúsinu. Þeir eru víst í heimildarmyndargerð og ætla að fara um landið og trylla lýðinn og taka allt uppá teip. Aðgangur ókeypis. Frábært framtak hjá þeim en eitthvað hlýtur þetta að kosta. Það er vitaskuld rosalegt batterí að ferðast með hljómsveit eins og Sigur Rós um allt land og forvitnilegt að vita hverjir kosta þetta allt saman. Eða eru þeir orðnir svona miklir kóngar.
Í síðustu viku sá ég á NFS viðtal við sálfræðing þar sem umræðuefnið var bloggskrif. Þar útskýrði hún fyrir dagskrárgerðarmönnum hvað þetta fyrirbæri væri og sagði að aðallega væru það unglingar sem væru að blogga, skrifuðu um daginn og veginn, stundum níð um náungann en oftast bara einhverjar hugleiðingar útí loftið. Sálfræðingurinn talaði um að blogg væri mjög hættulegt því það yrði að fíkn og gífurleg bloggþörf gripi um sig í tíma og ótíma og unglingarnir drifu sig heim og settust fyrir framan tölvuna. En sem betur sagði konan þá virðist bloggið eldast af fólki og að flestir hætti að blogga milli tvítugs og þrítugs. Ég þarf að fara að hætta þessu. Læt unglingana um þetta; Björn Bjarnason, Betu Rokk og Ágúst Borgþór.
10:24 e.h. Ekki vera feiminn
29 júní 2006 Stefán Bjartur með feðrum sínum. Þessa mynd tók Sigurjón ljósmyndari í fyrradag fyrir utan listasafnið þar sem Samtökin 78 efndu til dagskrár í tilefni dagsins. Það hefur kannski litið út þannig að við Guðmundur værum nýbúnir að skrá okkur í sambúð og búnir að ættleiða. Guðmundur er engu að síður guðfaðir Stefáns líkt og kallað er. Okkur Gumma er æ oftar líkt saman og oft erum við spurðir hvort við séum bræður. Sigurjón ljósmyndari spurði okkur einmitt við þetta tækifæri. En dæmi nú hver fyrir sig!
2:45 e.h. Ekki vera feiminn
27 júní 2006 Platan er komin til landsins....gölluð! Hljómsveitin Reykjavík! var mjög spennt í gær því þá var tekin úr kössunum hinn glæsilegi frumburður þeirra; Glacial landscapes, religion, oppression and alcohol. Ekki fór betur en svo að platan kom gölluð frá verksmiðjunni. Bæklingur eða textablaðið eins og það er oft kallað er vitlaust brotið saman. Það veldur því að forsíðan snýr alls ekki fram. Heldur eins og sést hér er mynd af sjálfum mér á kóverinu. Þetta er allsvakaleg kaldhæðni því ég var alls ekki ánægður með að þessi mynd skyldi vera í bæklingnum. Myndir af okkur öllum sem teknar voru eftir tónleika okkar á Airwaves prýða nefnilega bæklinginn. Og nú er þessi ferlega mynd af mér framan á öllu upplagi plötunnar. Þúsund andlit! Í dag lítur út fyrir að við þurfum að hittast saman með öll þúsund stykkin og nokkra kassa af bjór og byrja að rífa plastið utanaf og brjóta uppá textablaðið svo rétt sé. 12 tónar munu svo krefjast bóta fyrir þessi umslagsmistök en góðu fréttirnar eru að innihald plötunnar er betra en menn þorðu að vona!
9:53 f.h. Ekki vera feiminn
17 júní 2006 ..það var 17. júní fyrir ári! Það var nú fallegur dagur, maður lifandi! Fjölmörg ógleymanleg augnablik. Eitt af þeim var óneitanlega magnað en ég hafði verið með bakpoka með allskonar dóti sem ég þurfti að hafa með mér þennan dag. Einhver föt voru í pokanum, sólgleraugu, pappírar, m.a. ræða sem átti að flytja í veislunni og síðast en ekki síst heilmiklir peningar sem áttu að fara í greiðslur. Ég uppgötvaði það þegar langt var liðið á veisluna að pokinn var hvergi nærri og ekki var hann í neinum bílanna fyrir utan. Mikil örvænting greip um okkur og grunur læddist að pokinn hafi verið skilinn eftir á kirkjutröppunum. Það reyndist svo rétt, pokinn beið þar óhreyfður með öllu inihaldi eftir 4-5 klst. og allavega eina til tvær kirkjuathafnir.
12:44 e.h. Ekki vera feiminn
16 júní 2006
Fyrir ári síðan vorum við kærastan að rífast um borðskipan í sal í Borgartúni.
Það fór að birta til á heimilinu síðasta þriðjudag. Húsfrúin kom þá af sjúkrahúsinu og er öll að hressast. Hún hefur farið sér hægt í vikunni en á morgun þarf hún að hysja upp um sig en þá er ætlunin hjá okkur að eiga góðan dag og rifja upp góðar stundir fyrir ári...
9:18 e.h. Ekki vera feiminn
12 júní 2006 Ástand á heimilinu! Það var nú kominn tími á þennan marblett. Rosalega var þetta ljótur marblettur. Hann er horfinn núna líkt og flestir hinir áverkarnir sem hlutust vegna mikillar spilamennsku og strákaláta hjá Reykjavík! í endaðan maí! Kjánalegasta sárið var tvímælalaust oná tánni sem er í miðjunni (löngu tangartá..?) á hægri fæti en sparkari trommarans í Foghorns var svo léttur að hann kom til baka með góðu afli. Við tók sumarfrí hljómsveitarinnar og mun hún koma aftur saman einu sinni í júlí og svo að fullu afli í ágústmánuði, m.a. á Innipúkanum, hátíðinni sem við í hljómsveit Dr.Gunna störtuðum og svo á útgáfutónleikum. Stóra platan okkar fer að líta dagsins ljós, hún er væntanleg til landsins í vikunni. Hún heitir Glacial landscapes, religion, oppression and alcohol!
Júnímánuður hefur alls ekki verið skemmtilegur. Líkt og með veðrið hefur ástandið á heimilinu verið leiðinlegt. Bryndís veiktist í endaðan maí og hefur legið á sjúkrahúsi frá fimmtudeginum 01. júní. Lyf sem hún hefur þurft að taka virkuðu allt í einu ekki sem skyldi og þurfti hún því að leggjast inn. Við Stefán höfum reynt eftir fremsta megni að standa okkur í rekstri heimilisins en saknað framkvæmdastjórans einkar mikið. En það er allt á uppleið og við eygjum von um að hún komi heim innan tíðar. Vonandi fer þá að vora hjá okkur öllum...!
9:55 e.h. Ekki vera feiminn
28 maí 2006 Glefsur! Ég hef verið mikið að síðustu daga, ég er dauðþreyttur og hef lítið verið heima hjá mér. Stefbjartur sonur minn spurði mig í dag hvar ég ætti heima. Mér brá mjög en hann sagði að ég ætti heima hjá mömmu minni og pabba á Ísafirði, því þar er svokallað ´Kristjánsherbergi´. Það var eins gott að hann sagði ekki að ég ætti heima á Grand rokki, því þar hef ég dvalið of mikið síðustu daga. Ég fór hinsvegar ásamt starfsmannafélagi Máls og menningar til Færeyja í menningarferð þarsíðustu helgi. Það var ógleymanlegt. Frábær hópur og frábært að heimsækja færeyinga. Á myndinni má sjá Jóannes Eidesgaard lögmann Færeyja og frú rölta um Tinganes ...ahaha, þarna náði ég ykkur. Þetta erum við Bryndís. Við dvöldum í Þórshöfn en ferðuðumst víðar, m.a. heimsóttum við fjölskyldu Eivarar Pálsdóttur í Götu, fórum í færeyskan dans og borðuðum ljótan mat.
Eftir að við komum frá Færeyjum fór ég ásamt öðrum verslunarstjórum Pennans til Mývatns þar sem við lögðum línurnar fyrir næstu skólavertíð. Eftir mikilvægan fund og skipulagningu á Hótel Reykjahlíð var farið í heilmikla óvissuferð. Við enduðum oní jörðinni við Búrfell, í heilmiklum helli sem heitir Lofthellir ef ég man rétt. Þar skreið ég innum þröngar glufur í Retro jakkanum mínum (34.000,-) og Camper skónum mínum (11.990,-) úr Camperbúðinni í Berlín. Þá hlóu heimamenn og töldu mig algera miðbæjarrottu sem hefði verið pikkaður upp á kaffihúsi áður en lagt var af stað.
Á miðvikudagseftirmiðdag lenti ég á Reykjavíkurflugvelli (sem verður á Lönguskerjum í framtíðinni og nefndur eftir hinum ástkæra Birni Inga Hrafnssyni) og hef þangað til í dag verið í heilmikilli törn með hljómsveitinni Reykjavík! (Reykjavík er frábær - Dagur B.Eggertsson) . Við spiluðum á Gauknum á miðvikudagskvöld, Ísland-Palestínu tónleikum á Grandinu á fimmtudag, útgáfupartýi okkar á Grandinu á föstudag og í gær spiluðum við frá kl. 13.00 til kl. 01.00. Ég er allur lurkum laminn og óvenju lemstraður á líkamanum. Hvernig þessi marblettur komst á þennan afkáralega stað veit ég ekki en ég man eftir að hafa endað eina tónleikana með tvo liðsmenn mína oná mér ásamt trommustatífum, gítörum, snúrum og öðru dóti. Platan okkar kemur út á næstu dögum, 12 tónar munu gefa hana út. Hljómsveitin mun hinsvegar taka sér sitt árlega sumarfrí í tvo mánuði og mun þess vegna ekki spila mikið í sumar. Þangað til í ágúst. Okkur hefur verið boðið að spila á ýmsum hátíðum hérlendis, hita upp fyrir erlenda gesti og spila á hátíðum í nágrannalöndum en því miður þá verður Bóas í Bandaríkjunum í fríinu og sömuleiðis er Guðmundur á leið til Jóhannesarborgar.
7:29 e.h. Ekki vera feiminn
15 maí 2006 Ég hef aldrei séð annan eins bíl, bíl, bíl, bíl.. Þó mér sé langt í frá annt um að Sjálfstæðisflokkurinn nái árangri í Árborg þá finnst mér þessi skrípaleikur ekkert annað en kjánalegur. Eyþór Arnalds var fullur og keyrði á ljósastaur. Það er vitaskuld alvarlegt mál og gerist örugglega miður oft að menn keyri fullir. Annars væri ekki hugtakið "stútar við stýrið" til. En af því Eyþór er í framboði þá er þetta í öllum fréttatímum og núna í Kastljósinu. Kannski einum of mikið af því góða og einum of dramatískt.
Kristján: ...segðu mér aðeins frá ástandi þínu þetta kvöld, varstu draugfullur eða kenndur? Eyþór: ... ég myndi segja að ég hafi verið kenndur!
Svo verður Eyþór í Sjálfstæðu fólki hjá Jóni Ársæli, Út og suður, Fyrstu skrefunum, Bak við böndin og hjá Strákunum. Gaman að sjá Eyþór í Valhöll að lesa upp yfirlýsinguna. Hann skammaðist sín líkt og lítill strákur og pabbinn Geir Haarde var reiður. Hver ætli það sé sem skrifar þessar yfirlýsingar sem stundum þarf að gera í Valhöll?
7:44 e.h. Ekki vera feiminn
11 maí 2006 Til hamingju með daginn, félagar! Það var fyrir tíu árum sem við söfnuðumst saman í kúluhúsi Ásthildar Cesil við Seljalandsveg á Ísafirði. Það var kjördagur 11. maí 1996 og fyrstu sveitarstjórnarkosningarnar í hinu nýja sveitarfélagi, Ísafjarðarbæ. Hefði tillaga bæjarfulltrúans Bergs Torfasonar gengið í gegn þá hefði sveitarfélagið nýja hlotið nafnið Ísafjarðarbyggð. Það hefði kallast skemmtilega á við hið frábæra hugtak “landsbyggðin”. Við Funklistamenn fengum ef ég man rétt um 17% atkvæða í kosningunum sem skiluðu okkar tveimur bæjarfulltrúum af ellefu.
Það er að sjálfsögðu æði margs að minnast og hægt væri að skrifa langa pistla í röðum. Þess vegna höfum við sem stóðum að flokknum ráðið tvo söguritara, þá Jón Þ.Þór og Halldór Jónsson*. Það stóð nú til að opna heimasíðu á þessum tíma. Magnús Gunnlaugsson hafði stórar hugmyndir og vissi sitthvað um það allt saman. Við þurfum að drífa í þessu.
Til að afla fjár söfnuðum við meðmælum fyrir Ástþór Magnússon og forsetaframboð hans.
Á meðan kosningabaráttunni stóð fengum við nokkrir innan listans morðhótanir í síma. Síðar kom uppúr krafsinu að ísfirskur nemandi úr Stýrimannaskólanum í Reykjavík var sökudólgurinn.
Kosningavél Sjálfstæðisflokksins báru þeir sögur um að við þrír sem sátu í efstu sætum værum skráðir í Háskóla Íslands haustið eftir. Þó svo að tveir okkar ættu eftir minnst eitt ár af menntaskóla.
Funklistinn sóttist eftir listabókstafnum F til yfirkjörstjórnar en fékk ekki. Þrátt fyrir að við höfðum verið fyrri til þá fékk sameiginlegt framboð Alþýðubandalags, Kvennalista og óháðra þann staf. Við fengum E, seinna heyrðum við af því að margir sem ætluðu að kjósa okkur kusu F en ekki E.
Það var sérlega minnisstætt þegar við stóðum í dyragættinni í kúluhúsinu með lítið útvarpstæki sem hafði einstaklega lélegt loftnet. Þannig fengum við fyrstu tölur í samlesnum fréttum kl. 22.00, mjög óljósar.
Á kjördag áttu tveir oddvitar flokka afmæli. Himar okkar Magnússon fékk góða afmælisgjöf í formi góðs fylgis. Hann var tvítugur þennan dag. Þorsteinn Jóhannesson oddviti X-D átti ekki sama gengis að fagna.
Það er sannarlega gaman að rifja upp þessa tíma og margt og mikið sem við öll sem stóðum að þessu lærðum. Einn daginn verður endurkomu Funklistans fagnað…en þangað til! Til hamingju með daginn Hilmar.
(*þetta var djók. Fyrsta myndin er úr forsíðu fyrsta tbl. Elgsins, pólitísks snepils listans. Önnur mynd er forsíða 2. tbl. með yfirskriftinni "Við leysum dagvistunarmálin". Þriðja myndin er af Ella Elg, sérlegs lukkutrölls Funklistans sem er þarna í fönkuðu jólastuði.)
04 maí 2006 Hundraðþúsunkall, hundraðþúsundkall! Það var aðfaranótt 1.maí árið 1998 sem við Valdi og Geiri vorum að skemmta á Eyrinni undir nafninu Vonabræður. Við lékum undir dansi fjölmargra hressra dimissionkrakka og vorum í brjáluðu stuði. Stuðið hélt áfram eftir lokun og héldum við niður í bæ. Þar hafði fólk safnast saman á planinu milli Sjallans og Krúsarinnar. Þar sem Sjallinn var í einni af sínum yfirhalningum þá var gámur fullur af spýtnadrasli staðsettur á miðju bersvæðinu þarna á milli. Mikill hiti var kominn í mannskapinn þegar þarna var komið og frídagur verkalýðsins runninn upp. Þar sem við Vonabræður vorum vopnaðir hljóðfærum létum við baráttusöngvana dynja á viðstöddum.
Upphófst gríðarstemning, mannfjöldinn öskraði kjörorð verkalýðsbaráttunnar þetta árið; “hundraðþúsundkall” og kveikti svo í nokkrum spýtum úr gámnum. Löggan kom fyrst og slökkti í spýtunum, einhver kveikti þá aftur og endaði svo fjörið skömmu síðar með því að slökkvibíll kom aðvífandi með Hemma Hemm (hann ætti kannski að vera kallaður Hemmi Hemm Hemm) innanborðs. Hann var hundfúll sem og margur annar sem var á staðnum og sumir hverjir tóku sér starf sjálfskipaðra lögreglumanna. Eldurinn var slökktur og menn áttuðu sig á því að þessi skemmtun og fíflalætin höfðu undið uppá sig.
Á endanum fór það nú svo að menn hlutu sektir, menn sem komu kannski ekkert endilega nálægt öllu saman. Hið undarlega val var greinilega unnið af Hemma Hemm sem n.b. þoldi illa okkur Funklistamenn. Ég var einn þeirra sem hlaut sekt og ég man eftir að hafa játað að hafa verið viðstaddur en neitað öllum sakargiftum, kenndi Hemma um það allt saman. Ég man ekki eftir að hafa borgað neitt. (Títtnefndur Hemmi réðst síðar á mig á balli, ég hefði nú getað kært hann en aumkaðist yfir honum)
Þetta rifjaði ég upp síðasta mánudag, 1. maí átta árum síðan og hló af öllu saman. Við Bryndís vorum keyrandi á leiðinni frá Ísafirði til Reykjavíkur þann dag. Eftir að hafa horft á þættina My name is Earl sem fjalla um karma, kom það mér ekki á óvart að vera stoppaður af löggunni þennan dag. Ég fékk hraðasekt. Auðvitað bara af því að við vorum að hlæja af þessum strákapörum fyrr á árum og af ógreiddri sektinni. Ég átti þetta kannski skilið.
Lögreglumaðurinn var einn á ferð og vakti það athygli mína þegar ég settist inn í bílinn til hans. Á mælinum stóð 112 og ég spurði manninn hvernig hann gæti sannfært mig um það að hann hafi verið að mæla mig. Hann sagðist alls ekki getað það. Hann sagðist í raun getað keyrt allan liðlangan daginn með þessa tölu á mælinum og stoppað bíla. Mér var ekki skemmt og sagðist alls ekki viss um að hafa ekið á þessum hraða. Hann greip frammí fyrir mér og sagði einfaldlega að ef mér dytti í huga að fara eitthvað lengra með þetta þá hafði hann einu sinni lent í svoleiðis stöðu og þó hafi dómarinn einfaldlega spurt lögreglumanninn hvort hann hefði mælt hraða bíla áður, lögreglumaðurinn svarað því að það hefði hann gert í sjö ár. Þar með var málið dautt.Þetta er voða fallegt, finnst ykkur ekki?! (meðfylgjandi mynd tengist ekki textanum að beinu leyti, en þessir menn voru misviðráðnir hinum hörðu 1.maí mótmælum á torgi hins frábæra Dúa árið 1998) 9:51 e.h. Ekki vera feiminn
23 apríl 2006 Shakin the blues away..!
Mikið var nú gott að komast vestur í frí um páskana og hlaða batteríin... öllu heldur þá hefði það verið fínt að slappa af og hlaða batteríin. En í stað þess mætti segja að maður hafi tæmt þau, þ.e.a.s. ef maður væri með batterí yfirleitt en það er annað mál. Það var virkilega gaman og stóð þá tónlistarhátíðin Aldrei fór ég suður uppúr. Hún var vafalaust best heppnaðasta hátíðin hingað til, í þau þrjú ár sem hún hefur verið haldin. Ég get á engan hátt gert upp á milli atriða, allt var þetta hin besta skemmtan. En að öðrum ólöstuðum þá held ég að ég verði að toga uppúr þvögunni Herbert Guðmundsson en hann átti stórleik og þá aðallega allsstaðar annars staðar en á sviðinu. Þar fannst mér hann ekki skemmtilegur en ólíkt skemmtilegra að fylgjast með honum baksviðs og í partíi annars staðar í bænum. Hann fór langt fram úr sér í stjörnustælunum. Verstu frammistöðuna átti tvímælalaust kokkurinn sem eldaði fiskisúpuna sem seld var á hátíðinni. Hún var eintómt piss!
Eins og ég segi þá voru mörg frábær atriði; Lack of talent eru frábærir, Mr.Silla og Maggi Mongoose áttu stórleik, Jan Mayen, Borko voru sexý, Benni Hemm Hemm, frábær nýju lögin hjá Benna, Hermigervill er þvílíkur stuðbolti, Prumpison, Hairdoctor.....já, er það ekki. Ég er bara að telja upp alla dagskrána. Við í hljómsveitinni Reykjavík! höfðum verulega gaman af að spila og fengum frábærar viðtökur. Eftir að við komum aftur suður þá fórum við í að klára plötuna, hana kláruðum við í gær. Á henni verða 14 vísur sem hlaupa á ca. 43 mínútum. Það þýðir að hvert lag er rúmlega 3 mínútur að meðaltali. Lög sem eru í 3 mínútur hafa alltaf verið í sérlegu uppáhaldi hjá mér. Nú eftir helgina munu örlög okkar ráðast, því þá kemur í ljós hvernig útgáfunni verður háttað.
Þeir sem misstu af Aldrei fór ég suður geta horft á allt heila klabbið hér. Sjálfur var ég með myndavél á sveimi í boði Símans, ásamt Eddu Katrínu og tóku við ljósmyndir og skrifuðum litlar fréttir dagana í kringum hátíðina. Sú síða er hér.
Ég þurfti að taka til í þessum tenglum vinstra megin. Rúnturinn hefur styst svo um munar. Enda nennir enginn að skrifa. Fleiri nenna þó að lesa! Þess má geta að útlínur tenglasafnsins líkjast verulega táknmynd Jamiroquai. En það er allt annað mál.
9:50 e.h. Ekki vera feiminn
08 apríl 2006 Næst á dagskrá... hlýtur að vera Aldrei fór ég suður. Hátíðin verður sett eftir rétta viku, laugardaginn 15. apríl. Frá og með gærdeginum og fram yfir næstu helgi verð ég vopnaður myndavélasíma og mun taka myndir og skrifa stuttar fréttir sem tengjast hátíðinni. Fylgist með frá byrjun hér!
12:20 e.h. Ekki vera feiminn
30 mars 2006 Eftir fimm gæfurík ár í Máli og menningu... Ég veit ekki hvort það var þessi skrif mín um hversu blogg væri hallærislegt sem urðu þess valdandi að enginn þorði að koma með komment um síðustu færslu eða hvort enginn skyldi textann. Í byrjun árs þegar ég ákvað að á þessu ári skyldi ég ögra sjálfum mér fékk ég ófáar hugmyndir frá vinum og lesendum, ein sautján komment. Ég var hvattur til að safna síðu hári, fara í ballet, fallhlífarstökk, hlusta á James Blunt og fá mér nýja vini. Ég er hættur í Máli og menningu og hef tekið að mér nýtt og spennandi verkefni sem kemur að sölu og markaðsstarfi hjá Pennanum.
2:14 e.h. Ekki vera feiminn
26 mars 2006 Nýtt líf! Fyrsta færsla mín á þessari síðu árið 2006 hljómaði einhvern veginn svona; 03 janúar 2006 Ég hef ákveðið að fara í framboð...nei, djók!Ég hefi ákveðið að koma sjálfum mér á óvart á árinu. Gera eitthvað sem ég myndi jafnan ekki gera. Ögra sjálfum mér. Allar hugmyndir vel þegnar.
Ögrunin kom í hús fyrir helgina. Nýtt líf hefst á morgun. Svona hljómar stjörnuspáin mín fyrir næstu viku; Krabbanum munu berast óvænt og skemmtileg tíðindi sem tengjast vinnu hans og frama eftir helgina. Nýtt starf eða stöðuhækkun er á næsta leiti þar sem hæfileikar krabbans fá notið sín til fulls.
Á morgun 27. mars á þessi síða afmæli. Þá eru liðin þrjú ár síðan ég byrjaði að blogga. Það allra glataðasta við þessa ástundun felst í sjálfu heitinu á athæfinu. Blogg. Það er ægilegt að segja og skrifa "blogg"! Það er eitthvað svo glatað. En ég held ótrauður áfram...
20 mars 2006 Hin nýja lýðræðislega höfuðborg Íslands?! Herinn er farinn burt. Í staðinn kemur hátæknisjúkrahús, stjórnstöð innanlandsflugs, Alþingi, helstu ráðuneyti og öll helsta þjónusta. Og ráðhúsið, og inní það hús yrði settur Rúnni Júl. Sérlegur aðstoðarmaður hans enginn annar en Jóhann Helgason. Loks geta þá allir hinir fyrrum fótumtroðnu Reykvíkingar vappað um með kaffifrauðmálin sín í sátt og samlyndi í elsku miðbænum sínum...þ.e.a.s. í nýja miðbænum sínum í Vatnsmýrinni, því hinn var svo glataður. Ekkert landsbyggðarpakk, allir í Keflavík, á Traffic-barnum. Yndislegt! Biturt? Nei, ég er kominn í hópinn. Flugvöllinn burt úr Reykjavík! Reykjavík hefur verið óþarfa hraðahindrun á leið landsbyggðarfólks úr landinu. Útvarp Keflavík, nú verða sagðar fréttir!
6:02 e.h. Ekki vera feiminn
14 mars 2006 Margmiðlunarheimilishaldinu sundrað! Okkur líður svo sem ágætlega, samt sem áður. Þetta er samt voða erfitt á þessum margmiðlunartímum. Tölvan okkar fór yfir um. Öll samskipti við vini og ættingja hafa færst mikið í tölvurnar, pabbi er búinn að reyna að hafa samband við mig oft á SKYPE síðustu daga, vinirnir sjá ekkert blogg og fara að hræðast um mann. Tölvuleysið ýtir okkur Bryndísi út í það að fara tala saman eða eitthvað þaðan af verra. Þetta er nú meira ástandið.
En blessað sjónvarpið! Hvað var fjölskyldan að gera á fimmtudögum hér áður fyrr?! Talandi um sjónvarp; mikið öskrandi eru þættirnir um hann Earl skemmtilegir. Það liggur við að maður fyrirgefi Sirkus aðra sorp-þætti fyrir vikið. Það færri nærri því.
Annars er Briss reið við mig af því ég gleymdi að taka út rækjur úr frystinum í morgun. Ég er glataður eiginmaður. Ég er sjúklega gleyminn á svona mikilvæga hluti sem ég þarf að muna. Eeeen... símanúmerið hjá Rörtækni á Ísafirði, ekki vandamálið! Djöfull er þetta fúlt.
Briss stendur sig annars svaka vel í skólanum, er einmitt við æfingarkennslu þessa dagana. Ég og félagar mínir í hljómsveitinni Reykjavík! erum tilbúnir með stóra og byltingarkennda hljómplötu, hún verður masteruð (tónjöfnuð og fíniseruð sem heild) í vikunni. Svo er að díla með útgáfu. Við erum að fara að hita upp fyrir hljómsveitina dEUS á Nasa þann 06. apríl. Það verður spennandi. Svo var okkur boðið á Aldrei fór ég suður hátíðina á Ísafirði þann 15. apríl. Sú hátíð verður án efa sú besta hingað til ef ég þekki forsvarsmenn hennar rétt.
Gaman frá því að segja að ég hef verið beðinn um að sjá um myndablogg fyrir Aldrei fór ég suður, fæ í hendurnar myndavélasíma og blogga fyrir, um og eftir hátíðina í boði Símans! Meira af því síðar.
28 febrúar 2006 Hér kemur eitthvað nýrra en annað! Stefán Bjartur fór sem rótari með hljómsveit pabba síns til Ísafjarðar síðustu helgi. Það var óendanlega gaman að koma vestur á Ísafjörð síðasta helgi. Þangað höfðum við ekki komið síðan í ágúst á síðasta ári. Ég ákvað að taka Stefbjart með mér í handfarangur og um leið hafði Bryndís færi á að nýta friðinn á heimilinu í að leggjast í kennslubækurnar. Hvað hún gerði svo um helgina hef ég ekki hugmynd um en um leið og helstu skemmtistaðir setja myndasöfn helgarinnar á vefsíður sínar kemst hið sanna í ljós. Ekki gafst mikill tími í að gera það sem manni langaði til eða vildi gera fyrir vestan. Ég hefði til dæmis vilja eyða meiri tíma á öðrum stöðum en í Krúsinni, hvar ég eyddi of miklum tíma. En sá tími fór svo sem ekki til spillis. Það var ferlega heimilislegt þar, sérstaklega þar sem ekki hafa verið keyptar nýjar plötur frá því ég flutti suður seint á síðustu öld. Þannig gat maður dillað sér við dynjandi rytma Dr. Alban og My Sharona. Fátt kom manni á óvart. Þar hitti ég m.a. Eirík Norðdahl sem var á heimavelli og gat hann þess vegna alltaf sagt um hvaða lag yrði næst fyrir valinu hjá plötuspilaranum í búrinu.
Þetta verður lögheimili foreldra minna frá og með komandi sumri.
Ég náði engu að síður í dvöl minni að fá kjötsúpu og bjór heima hjá mömmu og pabba, kíkja í heimsókn til Kaju systur sem býr í glæsilegu húsi beint á móti æskustöðvum okkar í Hnífsdal, labba um ganga Menntaskólans og rifja upp góða og glataða tíma, spila á tónleikum, kíkja í nýju íbúðina hjá Elísu og Palla og fá rjómabollur um leið. Á laugardeginum kíktum við á húsbílinn hjá pabba og mömmu. Hann er sérlega glæsilegur og rúmgóður. Ég get ekki beðið eftir að sitja inní eldhúsinu, eða í borðstofunni, já eða bara úti undir markísunni með bjór í annari og harðfisk í hinni. Stefán var sérlega ánægður og vildi hvergi fara. Ég þurfti nánast að rífa hann úr bílnum.
Tónleikarnir voru annars fínir. Krakkarnir í Menntaskólanum voru voða næs. Góðir krakkar þarna á Ísafirði. Hljómsveitirnar Weapons, Noise, Ég, Reykjavík og Dr.Spock skemmtu. Ég sá galgopana í Mér... eða í Égi, þeir voru mjög fínir og strákarnir í Dr.Spock voru drulluþéttir og löðrandi sveittir. Annars stóðum við í hljómsveitinni Reykjavík! klárlega uppúr líkt og fréttaritari Bæjarins besta komst að orði hér. Við kollegarnir Óttarr Proppé, annar forsöngvara Dr. Spock rifjuðum upp saman komu hljómsveitarinnar HAM í MÍ árið 1992. Þá var ég menningarviti Nemendafélagsstjórnar sem að öðru leyti var skipuð stelpum og Sigga Sam í Írafári. Þau hin þekktu HAM ekki neitt og grunlaus samþykktu komu þeirra. Eftir að þau sáu heimildarmynd um þá voru þau afar skelkuð og kölluðu mig á teppið.
En tónleikarnir urðu að veruleika, frábærir tónleikar að mati þeirra 40 einstaklinga sem mættu. Ég var svo til nýkominn með bílpróf þetta haust þegar ég náði í þá á völlinn. Það er mér í fersku minni þegar ég stóð fyrir framan þá Óttarr og Sigurjón sem stóðu fyrir utan flugstöðvarbygginguna í reyk, þegar Óttarr horfði upp til fjalla og sagði við Sigurjón, ,, ..nú veit ég hvaðan þú hefur þessa bölvuðu hæð þína"! Ég þurfti að svo að beita öllum ráðum til að finna hljómsveitarmeðlimi daginn eftir tónleikana og skila þeim útí vél. Á síðustu stundu fékk ég vísbendingu, keyrði heim til Ásthildar Cesil og sópaði þeim saman inní bíl og útá flugvöll.
9:47 e.h. Ekki vera feiminn
09 febrúar 2006 ,,Segðu halló við ömmurnar og afana á Ísafirði"!
Þegar Stefán Bjartur var nýstiginn úr baðinu í kvöld þá sá ég myndavélina í hillu á ganginum, ég greip hana og sagði Stefáni að segja halló við ömmurnar og afana á Ísafirði. Þá kom nákvæmlega þessi svipur. Hann var nú ekkert ánægður með þetta, að segja halló við einhverja myndavél. Hann minnist oft á það að hann sé á leiðinni til Ísafjarðar, í morgun þegar við feðgar löbbuðum í leikskólann þá tilkynnti hann mér að hann væri að fara í flugvél á leið til Ísafjarðar, von bráðar. Það verður seint sagt að Stefán sé að tapa rótunum. En, afar og ömmur! Stefán biður að heilsa!!!
Annars er ég sjálfur á leið norður á Ísafjörð í boði Menntaskólans. Ég var beðinn um að koma og stilla til friðar...nei, ég er að grínast. Okkur í hljómsveitinni Reykjavík! var boðið að taka þátt í rokksúpu á Sólrisuhátíð, ásamt Ampop, Ég og Dr.Spock og fleirum. Það er frábært. Ég veit hinsvegar ekki hvernig ég á að segja Stefáni frá því svo hann verði ekki leiður yfir að fá ekki að koma með. Ég þarf að fara að kenna honum að róta, gera upp snúrur, pakka saman trommunum og segja honum sannleikann um dærektbox og Sjúr-mæka. Þá get ég tekið hann með.
Mikið var það gleðilegt að heyra að Venni skyldi endurheimta flotta Rickenbacker gítarinn sinn eftir 6 -7 ár. Ég sá einmitt brot af Eurovision keppninni þar sem Magni á móti sól klæddist þessum sama gítar. Ég sagði Bryndísi einmitt að þessi gítar væri alveg eins og gítarinn hans Venna. Ég held að þetta sé sá eini þeirrar tegundar hér á landi. Alveg eins og Lennon notaði. Þessu hljóðfæri var stolið þegar við Geirfuglar vorum að spila á balli í Þjóðleikhúskjallaranum, Stebbi hafði haft hann að láni. Það var ótrúlega gremjulegt fyrir okkur alla þegar honum var stolið. Ekkert hafði spurst til hans þangað til núna. Fátt er svo með öllu illt að ekki boði eitthvað gott! Lagið er alls ekki skemmtilegt, Magni ekki skemmtilegur söngvari en gítarinn kom í leitirnar. Þetta las ég á síðunni hans Denna, ég á nú eftir að heyra þetta frá Venna sjálfum.
Jæja, pabbi! Þú varst að biðja um eitthvert líf hér á síðunni, þetta er allavega eitthvað...!
9:42 e.h. Ekki vera feiminn
31 janúar 2006 Fram og aftur blindgötuna. Mikið er milt og gott veður. Ofsalega þægilegt að labba í vinnuna og hlusta á músík í vasadskóinu. Vanalega er ég svona 17 mínútur frá Barmahlíðinni niður á Laugaveg en í gær þá fór bíllinn minn ekki í gang (...þið hafið heyrt um bílinn okkar er það ekki?). Ég sat í tuttugu mínútur inn í bílnum og reyndi að starta honum en allt kom fyrir ekki. Á meðan ég sat í bílnum hlustaði ég á Benedikt La Fleur tala um talnaspeki. Flaug mér þá í hug að líta á verksmiðjunúmerið á bílnum undir húddlokinu, mér datt nefnilega í hug hvort tölurnar í verksmiðjunúmerinu væru þær nákvæmlega sömu og þær sem spila mikla rullu í þáttunum LOST!! Það kæmi mér nefnilega ekkert á óvart, yfir bílnum hvílir nefnilega álíka bölvun. Ég gafst upp á bílnum og arkaði af stað hundfúll og setti þungarokk í eyrun. Ég var ekki lengi á leiðinni, svona 12 mínútur. En svo geta dagarnir verið æði misjafnir, sem er mjög gott. Öfugt við gærdaginn þá fór bíllinn nefnilega í gang í morgun kl. 07.00 þegar ég fór í ræktina og aftur eftir að ég hafði farið þaðan heim og svo niður á Laugaveg. Á leiðinni hlustaði ég á þrjá dagskrárgerðarmenn á X-inu tala um punginn á Gunnari Jónssyni (Gussa). Það var ekki gott svona á fastandi maga, þó svo að mér líki mjög vel við hann. Þó mér líki mjög vel við Gunnar þ.e.a.s.
3:57 e.h. Ekki vera feiminn
24 janúar 2006 Öld öfganna. Hvenær springur heimurinn undan þenslu. Öllu er búið að stilla í botn. Við erum komin uppí ellefu í öllu. Verðlagið uppskrúfað en enginn segir neitt, bankarnir skila vandræðalegum miklum hagnaði og stjórarnir hlæja af okkur, og tryggingarfélögin líka, yfirnáttúrulega miklir peningar í spilunum...hjá alltof fáum, fasteignaverð út úr kú, einkaneyslan í hámarki, þú verður að drífa þig og kaupa flatskjá ef þú ætlar að taka þátt í þessu þjóðfélagi, lánin ná upp fyrir haus á hverjum manni og ríku verða ríkari, feitari og feitari á meðan.
Í menningu og listum er sama uppá teningnum. Ef fólk vill láta taka eftir sér í myndlistinni þá verður það að fara úr fötunum, hinir eru púkó. Hryllingsmyndirnar verða að innihalda svo mikinn viðbjóð að ógeðið fer brátt að komast hringinn. Það sem fyrir nokkrum árum var talið hart rokk er bara popp. Ég hef verið mikið að hlusta á Pantera síðustu daga, það eru eintóm vangalög. Svo mátti nú glögglega heyra ljúfa popptóna frá Fræbbblunum á dögunum, í myndinni Pönkið og Fræbbblarnir. Tónlist sem þá var talin ögrandi og argasta pönk hljómar nú líkt og kántrí. Svo eru það náttúrulega sjónvarpsefnið og tónlistarmyndböndin, fólk skiptir um stöð ef þeir sem sjást á skjánum eru ekki kúkabrúnir í framan með strípur og helst bara allsbert.
Og íslenskan er að hverfa, deyr eftir hundrað ár! Segir Páll Valsson. Samt eru allir að blogga! Þetta náttla gengur ekki. Ég skil fokkingvel að Páll sé tens áðí.
Eitt má nefna sem öfugþróun í þessu öfgasamfélagi og það eru blessaðir stjórnmálamennirnir. Þvílíka fátækt þurfum við að líða nú á dögum. Mannauður? Nei, mannvesæld! Þeir sem eru að bjóða sig fram í vor hér í Reykjavík eru með eindemum óspennandi. Hvar eru leiðtogaefnin? Hvar eru Davíð, Svavar, Jón Baldvin og Albert okkar tíma...?
(Leyfi mér hinsvegar að benda tryggum lesendum á að tryggja eftirtöldum fylgi; Svandísi hjá VG í Reykjavík, Kjartani Valgarðssyni hjá Samfylkingunni í Reykjavík og Gísla Halldóri hjá X-D á Ísafirði) 9:50 e.h. Ekki vera feiminn
20 janúar 2006 Bóndadagur. ,,Segðu það með bjórum"! Hvern langar eiginlega í blóm, fuss. - - - Ég er að velta fyrir mér að fara á flughræðslunámskeið sem fyrst og ég fann eitt slíkt sem boðið er uppá í Laugum. Nema hvað að þegar ég sá auglýsinguna þá snerist mér hugur. Námskeiðið heitir nefnilega; Tilfinningatamning. Sveiattan. - - - Ég þurfti að fara í IKEA í dag. Það er alls ekki gaman að versla í IKEA. Það er hending að fá það sem maður vill. Ég fór þangað til að kaupa borð fyrir búðina, borðplatan var til en ekki lappirnar. Eftir að ég náði að tjasla saman borðum sem hentuðu, pantaði ég heimsendingu og tók þá við skriffinskan. Ég þurfti aðstoð lagermanna, sölumanns, þjónustufulltrúa, afgreiðslumanns og síðar deildarstjóra kassaafgreiðslu. Ég þurfti að fá faxaða beiðni, þurfti að vera á staðnum til að votta um beiðnina og svo fr. Þetta var meira vesen en að sækja um háskólavist í Bandaríkjunum. Fussumsvei.
12:39 e.h. Ekki vera feiminn
19 janúar 2006 Frægi kall dagsins! Frægi kall dagsins er fyrrum landsliðsmarkvörður og núverandi sendibílstjóri, nefnilega hinn geðþekki Hrafn Margeirsson. Hrafn er vikulega gestur í bókabúðinni því hann keyrir út bókum frá Bjarti, JPV og Háskólaútgáfunni. Einhvern tímann í haust sé ég að Hrafn er að hlaupa uppá Súfista með vörur, brauð og kökur hugsaði ég. Ég heilsaði honum og spurði hvers vegna hann kæmi aldrei með svona fínar sendingar til okkar. Það væri alltaf eintómar bækur. Hann hló við. Í vikunni eftir birtist Hrafn með bækur og brauð. Vikunni þareftir kom hann með kleinupoka, og æ síðan hefur hann komið með álíka glaðning. Í dag þurfti ég að hlaupa upp í Sparisjóð á Skólavörðustíg, sé ég ekki að sendibíll kemur akandi í áttina að mér, hægir á sér og útum rúðuna réttir bílstjórinn hönd sína haldandi um kleinupoka. Mér skal ævinlega hefnt fyrir að þegja ekki þegar ég hef ekkert að segja.
9:13 e.h. Ekki vera feiminn
17 janúar 2006 Gríðarlegt fannfergi. Bryndís og Stefán Bjartur búa sig undir þeysireið á snjóþotu.
Það er margt skemmtilegt við blessaðan snjóinn, líka margt leiðinlegt. Okkur fannst rosalega gaman að renna okkur á snjóþotunni um síðustu helgi. Stefáni er ennþá tíðrætt um þetta enda fórum við á lóðina á leikskóla Stefáns, Sólhlíð. Honum fannst það rosa skrýtið að vera með foreldrum sínum á leikskólanum, en spurði oft hvort allir hinir krakkarnir væru inni að leika. Dagurinn er farinn að lengjast, það er óneitanlega bjartara yfir þegar snjórinn hylur jörðina. Það sem er svo erfitt og leiðinlegt við þennan harða og kalda vetur er að eiga bíl álíka þeim sem við eigum. Við eigum Volkswagen skutbíl. Í morgun kl.07.15 var ég komin út til að dusta af bílnum, ég opnaði bílstjórahurðina og skellti henni aftur til að snjórinn dytti af, þá fraus hurðin föst. Ég gat ekki opnað hana aftur. Þá fór ég farþegamegin og opnaði þar frammí, þaðan skreið ég í bílstjórasætið og lokaði á eftir mér en nei, sú hurð vildi ekki lokast. Þá var ég með eina hurð sem ekki vildi opnast og aðra sem ekki vildi lokast. Ég tók á það ráð að binda hurðina fasta með öryggisbeltinu. Ég ók af stað fullur reiði og pirringi, kveiki ég þá á útvarpinu til að dreifa huganum en kemur þá ekki voða hress auglýsing frá Heklu um að Volkswagen hafi eina mestu markaðshlutdeild í bílum á landinu. Djöfuls fásinna. Mig langar í nýjan bíl. Ef herra Hekla er að lesa þetta, þá mun ég dreifa óhróðri um Volkswagen bíla þangað til hann lætur mig fá nýjan bíl.
10:11 e.h. Ekki vera feiminn
Guð blessi Steingrím J.Sigfússon! Ég ætla að vona að ekkert alvarlegt hafi komið fyrir Steingrím, þar væri farin öll mælska á Alþingi.
3:40 e.h. Ekki vera feiminn
10 janúar 2006 Snobbað fyrir erlendum gestum. Í umræðunni um hina meintu Íslandsvini og þær "blíðu" móttökur sem þeir fá finnst mér sú staðreynd að Kastljósfólkið skuli hafa lagst svo lágt að fá einhvern fáránleikara að nafni Rob Schneider í einkaviðtal vega mun þyngra en að einhverjir stelpukjánar á djamminu hafi lagst með Quentin Tarantino.
9:33 f.h. Ekki vera feiminn
07 janúar 2006 Hæ, mamma og pabbi! Á þessari mynd má sjá frá vinstri; Stefán Bjart okkar sem er eitthvað efins með þetta stjörnuljós, liði betur með að halda á trommukjuða, Birnu Júlíu þeirra Steina og Sunnu, hún er að sjálfsögðu í vélstjóragalla af pabba sínum og það er engu líkara en hún sé að logsjóða. Lengst til hægri er Dagbjartur Óli Gunnars og Bjarnveigar en hann var hvergi banginn og lét sem hann væri að stjórna sinfóníuhljómsveit með sprotanum.
Nú má búast við að skrif mín taki á sig aðra mynd í framtíðinni, hið nær ómögulega hefur nefnilega gerst; mamma og pabbi eru komin með tölvu! Nú þarf ég að vanda orðavalið svo að mamma hringi ekki suður til mín og láti mig þrifa skoltinn með grænsápu. Annars er ég húrrandi stoltur af þeim gömlu, það er ekki vandalaust að læra inn á tölvurnar þegar maður hefur ekki komið nálægt þeim áður. Svo var það nú bara pabbi sjálfur sem ákvað að kaupa tölvu, mikilvægt að ekki sé verið að þvinga svona löguðu uppá fólk.
En blessaður margmiðlunarbúnaðurinn er ekki eina nýlega fjárfestingin hjá pabba. Nei, aldeilis ekki. Hann keypti sér húsbíl. Glæsilegan evrópskan húsbíl frá síðasta áratugi, með öllu tilheyrandi. Meira að segja gervihnattadiski. Hann kom heim í gær ásamt tveimur tengdasonum sínum á bílnum sem var á Akureyri, eftir að hafa komið upphaflega frá Danmörku með Norrænu. Ferðin frá Akureyri til Ísafjarðar gekk vel, en þeir þurftu að bakka bílnum upp ísilagða Steingrímsfjarðarheiðina vegna hversu þungur bíllinn var. Þetta er frábært. Pabba hefur langað að eignast svona bíl í tíu ár ef ekki lengur og loks ákvað hann að láta drauminn rætast. Með hjálp frá Birki bróður gekk allt upp. Svona á þetta að vera.
Þessar fjárfestingar pabba síðustu daga fær mann til að hugsa! Pabbi kominn á húsbíl og með tölvu. Getur verið að pabbi sé NJÓSNARI!?!
10:45 f.h. Ekki vera feiminn
03 janúar 2006 Ég hef ákveðið að fara í framboð...nei, djók! Ég hefi ákveðið að koma sjálfum mér á óvart á árinu. Gera eitthvað sem ég myndi jafnan ekki gera. Ögra sjálfum mér. Allar hugmyndir vel þegnar.
12:36 e.h. Ekki vera feiminn
