bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
28 mars 2004  
Flashback!
..ég er staddur í þriggja dyra húðlitaðri Mözdu 323, sit afturí ásamt Gumma. URI situr við stýrið, enda eini sem kominn er með bílpróf, Þór situr við hliðina á honum. Við erum nýkomnir af Frábæ, þar sem URI fékk sér pítu með K. (þ.e. kjúkling), afgreiðslumaðurinn á Frábæ skrifar alltaf á pöntunina "Píta með K.", eins og URI er farinn að kannast heldur betur við og hafði þessvegna, í sínu einstaka skopskyni, tekið með sér stafinn "K" úr Scrabble og troðið inní pítuna. Okkur hinum brá örlítið þegar URI hóstaði uppúr sér K-inu með harmkvælum og öskraði á afgreiðslumanninn, "..þjónn, það er K í pítunni minni!". Við erum á rúntinum, snúum á höfninni og aftur á sjúkrahúsplaninu, URI ropar og sönglar; "Óje, óje, night of cheese, hey Gummi og Kristján! Finnið fyrir mig Gumsið, það er gul plata, hún á að vera þarna afturí glugga". "Við bara finnum hana ekki, æji getur verið að hún sé týnd" segjum við Gummi í kór.

Við fórum í heimsókn til De Vidos í dag og Siggi gaf mér afrit af nokkrum plötum, þ.á.m Gumsinu og hinni stórkostlegu Faith no more plötu Angel dust. Nú sit ég fyrir framan skjáinn, með músíkina í botni, og minningarnar hrannast upp (oooh, græni subaruinn). Ég gæti skrifað í alla nótt...

Helvíti fín helgi annars! Fórum með þeim Lambastaðabræðrum uppí Borgarfjörð á aðfaranótt laugardags, nema að Bjartur fór í heimsókn til frænku á meðan. Frábært að komast úr bænum og í annan takt. Snakk, nammi og hressandi drykkir utan í borðköntum en á borðinu, útflatt landnemaspilið "Cataan" (borið fram að hætti Jóns), teningunum er kastað og maður vinnur ellefu kindur, tvo leira, einn rekavið og ryðfrítt stál. Bissnissinn hefst, kaupa, selja. Maður finnur sjálfan sig, og spyr um leið spurninga sem reyna á sambandið. Þessi ferð okkar var dálítið eins og námskeiðið í "..and Björk of course", ef einhver var að horfa á það.

Við erum búin að vera bíllaus um helgina, der Volswagen hefur verið í viðgerð hjá Halla í Hafnarfirði, það varð víst meira að en búist var við. Ekki veit ég hvernig okkur hefur tekist að fara svona illa með hann, hann var víst alveg útkeyrður þegar hann var lagður inn. Finnst ykkur skammarlegt að vita ekki mikið um bíla? Ég verð að játa það að ég er ekki alla daga með nefið oní húddinu, tékkandi á kertastjökunum, mæla hvað er heitt á olíukönnunni og kanna hvort lyftureimin sé nógu strekkt..! Ég er bara að fást við annað! Ég ætti ekki að vera að rausa þetta, tengdó verður ekki ánægður með þetta! Annars grunar mig að sonur minn fari brátt að tala um hásingar og spindilkúlur, svo mikill er bílaáhuginn. Það læra börnin sem fyrir þeim er haft..?

11:42 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.