bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
03 mars 2004  
Muuuuu..!
Jú, komið þið sæl! Ég sit hér heima og get ekki annað. Uppskar hálsbólgu og kvefpest úr tónleikaferð okkar í norðurlandskjördæmi eystra. Reyndar held ég að ég sé að erfa þetta frá honum Guðmundi, sem hafði verið ansi langt leiddur í hálsbólgunni á tímabili. Ég man eftir því á leiðinni upp Öxnadalsheiði að Guðmundur stökk út og smalaði nokkrum hrossum af þjóðveginum innum girðinguna og á meðan þá hélt ég á bjórnum hans, auk þess að halda á mínum. Síðan hef ég náð að rugla þeim saman. Er kynvilla smitandi..? Nei, djók!

Annars var virkilega gaman að fara norður, áttum fína spilamennsku á Akureyri og Húsavík en mætingin hefði getað orðið meiri. Mikið af unglingum í Sjallanum, þar sem við spiluðum með Skyttunum og Hvanndalsbræðrum, en á Húsavík var meira okkar crowd ef svo mætti segja. Hittum bassafautann úr Mínus, hann var ansi hress í Sjallanum, náttúrulega löngu hættur í dópinu eins og hann sagði alþjóð í þættinum hjá Jóni Ársæli á dögunum. Fanturinn náði víst að gelta út fimm bjóra á barnum og skrifa þá á okkur í bandinu. Það kom okkur ekki við. Skemmtilegast var að hitta hinn mikla meistara; Rögnvald gáfaða en hann er með fyndnari mönnum. Kíktum í kaffi til hans og í Pínkuponsulitlu plötubúðina. Með Rögnvaldi rifjuðum við upp gamla sögu af öðrum snillingi að norðan; gaur sem kallaður er Lími (hann borðaði svo mikið af hörðnuðu lími þegar hann var yngri)! Lími var fullur með strákunum á fleygiferð í Eyjafirðinum, akandi um á Chevrolet Van. Lími sá þá belju í vegkantinum og langaði að gera gott djók og rassskella beljuna. Hann bað bílstjórann um að hægja lítillega á bílnum, opnaði hann þá rúðuna og lét vaða á aftari enda beljunnar. Blessuð beljan var lítið var við það sem átti sér stað og sagði bara MUUUUUU! Lími hinsvegar þríhandleggsbrotnaði...!

Ég ætla að halda áfram að vera veikur, horfa á vídeó og svoleiðis. Gestabókinni tróð ég þarna efst á kunnuglegar slóðir, farið svo að láta í ykkur heyra, Bekks talar út í tómið. Og hlustar á Who, ekki slæmt.

1:01 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.