bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
29 desember 2004  
Ávarp í enda árs!
Jæja, djöfull hefur maður það gott. Maður er kominn með velmögunarsár víðsvegar um líkamann. Það er með herkjum sem ég nenni að bera mig eftir lyklaborðinu, en með puttana útbíaða af hangiketsfitu renni ég mér milli takkana og hripa nokkrar setningar. Það var ólýsanleg stund að lenda hér á flugvellinum á Ísafirði á aðfangadag. Þegar við höfðum spennt á okkur beltin í vélinni á Reykjavíkurflugvelli sagði flugstjórinn að það væri ófært á Ísafjörð, veðrið þar væri alls ekki gott en ætlunin væri að reyna að lenda svo fólk gæti haldið jólin. Af því tilefni var sett aukaeldsneyti sem dygði í klukkustundarhringsól yfir Ísafjarðardjúpi. Ég var hársbreidd frá því að missa vitið þegar við fórum í loftið. Ég reyndi sem ég gat að hugsa um eitthvað annað um borð í vélinni, en hugur manns var óneitanlega við Ísafjarðarflugvöll. Þegar við vorum komin inn við Ögur sagði flugstjórinn að það væri smá glufa og nú ætlaði hann að tefla á tvær hættur og reyna að lenda. Allt var gefið í botn. Að lenda á Ísafjarðarflugvelli var fyrir mér einungis bænheyrn.

Þegar ég lít til baka get ég ekki sagt annað en að árið hafi farið blíðum höndum um mann. Á stundu sem þessari finnur maður tilgang að baki bloggsins, ef einhver er! Það er gott að geta skrollað árið í gegn á bloggsíðunni ( í archives ) og fundið hvað var markverðast. Ég verð nefnilega að viðurkenna það fyrir guði og mönnum að ég er orðinn skratti gleyminn. Ég gleymi öllu steini léttara og man ekkert stundinni lengur. Ég er nú svo heppinn að Bryndís mín man allann fjandann, og ekki ónýtt að hafa hana sér við hlið þegar eitthvað þarf að rifja upp. Vinir mínir vita sem er að ég er hins vegar uppfullur af óþarfa upplýsingum. Get munað bílnúmerið hjá Palla Stull og símanúmerið hjá Selecta í Reykjavík..!

Af því að ég geng að árinu vísu hér á síðunni mun ég setja upp nokkra topplista ársins hjá mér í næsta bloggi. Annars mun ég mæta þessum áramótum með höfuðið hátt, en samt með óttablandinni virðingu. Mér finnst alltaf eins og ég sé að gleyma einhverju. Ég mun hugsa til fjölskyldu minnar og allra vina minna um áramótin, ég var mjög hrærður að heyra frá vinum mínum um jólin þar sem margir hugsuðu til okkar þegar við komum vestur á aðfangadag. Ef það er eitthvað sem maður má gera meira af er að rækta samband sitt við fjölskyldu og vini. Hvað væri maður án þeirra?!

Nú er ég orðinn svo væminn að einhver gæti haldið að ég væri Mugison að blogga...neinei. Djók.

Gleðilegt nýtt ár. Takk fyrir allt sem undan er gengið.

10:37 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.