bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
09 febrúar 2005  
...er gaman?
Nú er maður loksins kominn örmagna heim eftir hljómsveitaræfingu, búinn að þræla sig út bara fyrir ykkur sem ætla að mæta í Stúdentakjallarann á föstudaginn og í Smekkleysubúðina! Allt ókeypis. Gaman?

Hann Stefán sonur minn er að smita mig af þessum frasa; þegar við erum að leika saman þá spyr hann til að vera viss hvort sé ekki örugglega gaman.

Ég var í Bæjarins Besta viðtali milli jóla og nýárs þar sem Halldór Jónsson spurði mig spjörunum úr, meðal annars hvort ég hafi farið hina hefðbundnu leið í músíkinni. Hvort flestir byrjuðu ekki í bílskúrnum og færu svo í sveitaballarúnkið og svo jafnvel í band með frumsamið metnaðarfullt stöff. Þetta var nokkuð skemmtileg spurning. Við félagarnir vorum einmitt að ræða þetta á dögunum. Innan vinahópsins var ég nánast eini maðurinn sem spilaði ekki á hljóðfæri. Hékk í staðinn utan í öllum, fór alltaf með Gumma á æfingar með Urmli.
Það er svosem engin hefðbundin leið í rokkinu, ekkert hefðbundið við rokk...!? En það verða tíu ár á þessu ári síðan ég byrjaði eitthvað af alvöru að gutla á trommur. Með hljómsveitinni Miðnes.

11:15 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.