bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
02 febrúar 2005  
Meira rokk, meira slowblow!
Hæ, ég er að horfa á íslensku tónlistarverðlaunin. Helv.. gaman. Kynnarnir fara á kostum. Ég fyllist öryggistilfinningu þegar ég sé Gísla Martein, þá veit ég að maður á von á góðum húmor og engum vandræðalegum augnablikum í beinni útsendingu. Ég hitti Mugison í dag og þegar ég var búinn að pumpa úr honum alla fæðingarsöguna þá spurði ég hann um kvöldið í kvöld, hvort hann væri ekki stressaður, hvort þetta yrði ekki algjört Mugi-fest. Ég lýsti yfir áhyggjum að hann færi að grenja uppí pontu verandi meyr eftir barneign. Hann átti ekki von á neinum ósköpum enda með eindæmum hógvær. Hann sagðist hálfpartinn vona að hann fengi ekki nein verðlaun, fengi frekar svona samúðarklöpp á bakið á barnum á eftir. Þá yrði til svona æst Mugison-fylking sem kepptist við að úthúða alla vinningshafana.

Þetta er akkúrat það sem gerðist með bókmenntaverðlaunin. Þeir sem voru tilnefndir áttu það sannarlega ekki skilið og þeir sem hlutu enga tilnefningu voru hífðir uppá stall. Eitt öndvegisskáld kom á máli við mig um daginn, höfundur sem hefur verið tilnefndur nokkrum sinnum og unnið einu sinni, hann hefur ákveðið að gefa ekki kost á sínum bókum framar í þetta kjör. Öll umræðan væri neikvæð. Sem er alveg satt. Mér fannst mjög merkilegt að hlera frá öllum höfundunum nú um jólin. Stéttin er ekki beint að standa saman eða samfagna neinum að nokkru leyti. Þetta eru allt einhverjar fylkingar; Bjartsklíkan, Jóhanns Páls-klikan og Máls og menningar. Það er ekki lenska að klappa á bakið á næsta manni, frekar að rakka niður. Engin samkennd.

Er þetta ekki bara líka svona í músíkinni. Það þykir ekki flott að vera á spenanum hjá Skífunni, Smekkleysa er krúttvæn, það eru slöpp kóver hjá Sonet og Lalli í 12 tónum er með fyndnari mönnum. Þetta er allt vaðandi í klíkum. Sjálfur er ég náttúrulega hundfúll, aldrei verið tilnefndur til íslensku tónlistarverðlaunanna. Búinn að bæta mig mjög í trommuleik, tilbúinn að velta Gulla Briem af stalli..nei nei, þá er hætt að veita verðlaun í þeim flokki. Svo er Jan Meyen tilnefndir sem nýliðar ársins... fuss! Er það tilviljun að gítarleikarinn skuli vera sonur Boga Ágústssonar?? Gítarleikarinn í Hjálmum er náinn samstarfsmaður kamerumannanna í sjónvarpinu. Báðir foreldrar Ragnars Kjartanssonar hafa unnið í þjóðleikhúsinu...!

9:11 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.