bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
28 febrúar 2006  
Hér kemur eitthvað nýrra en annað!

Stefán Bjartur fór sem rótari með hljómsveit pabba síns til Ísafjarðar síðustu helgi.

Það var óendanlega gaman að koma vestur á Ísafjörð síðasta helgi. Þangað höfðum við ekki komið síðan í ágúst á síðasta ári. Ég ákvað að taka Stefbjart með mér í handfarangur og um leið hafði Bryndís færi á að nýta friðinn á heimilinu í að leggjast í kennslubækurnar. Hvað hún gerði svo um helgina hef ég ekki hugmynd um en um leið og helstu skemmtistaðir setja myndasöfn helgarinnar á vefsíður sínar kemst hið sanna í ljós.
Ekki gafst mikill tími í að gera það sem manni langaði til eða vildi gera fyrir vestan. Ég hefði til dæmis vilja eyða meiri tíma á öðrum stöðum en í Krúsinni, hvar ég eyddi of miklum tíma. En sá tími fór svo sem ekki til spillis. Það var ferlega heimilislegt þar, sérstaklega þar sem ekki hafa verið keyptar nýjar plötur frá því ég flutti suður seint á síðustu öld. Þannig gat maður dillað sér við dynjandi rytma Dr. Alban og My Sharona. Fátt kom manni á óvart. Þar hitti ég m.a. Eirík Norðdahl sem var á heimavelli og gat hann þess vegna alltaf sagt um hvaða lag yrði næst fyrir valinu hjá plötuspilaranum í búrinu.


Þetta verður lögheimili foreldra minna frá og með komandi sumri.

Ég náði engu að síður í dvöl minni að fá kjötsúpu og bjór heima hjá mömmu og pabba, kíkja í heimsókn til Kaju systur sem býr í glæsilegu húsi beint á móti æskustöðvum okkar í Hnífsdal, labba um ganga Menntaskólans og rifja upp góða og glataða tíma, spila á tónleikum, kíkja í nýju íbúðina hjá Elísu og Palla og fá rjómabollur um leið. Á laugardeginum kíktum við á húsbílinn hjá pabba og mömmu. Hann er sérlega glæsilegur og rúmgóður. Ég get ekki beðið eftir að sitja inní eldhúsinu, eða í borðstofunni, já eða bara úti undir markísunni með bjór í annari og harðfisk í hinni. Stefán var sérlega ánægður og vildi hvergi fara. Ég þurfti nánast að rífa hann úr bílnum.

Tónleikarnir voru annars fínir. Krakkarnir í Menntaskólanum voru voða næs. Góðir krakkar þarna á Ísafirði. Hljómsveitirnar Weapons, Noise, Ég, Reykjavík og Dr.Spock skemmtu. Ég sá galgopana í Mér... eða í Égi, þeir voru mjög fínir og strákarnir í Dr.Spock voru drulluþéttir og löðrandi sveittir. Annars stóðum við í hljómsveitinni Reykjavík! klárlega uppúr líkt og fréttaritari Bæjarins besta komst að orði hér. Við kollegarnir Óttarr Proppé, annar forsöngvara Dr. Spock rifjuðum upp saman komu hljómsveitarinnar HAM í MÍ árið 1992. Þá var ég menningarviti Nemendafélagsstjórnar sem að öðru leyti var skipuð stelpum og Sigga Sam í Írafári. Þau hin þekktu HAM ekki neitt og grunlaus samþykktu komu þeirra. Eftir að þau sáu heimildarmynd um þá voru þau afar skelkuð og kölluðu mig á teppið.

En tónleikarnir urðu að veruleika, frábærir tónleikar að mati þeirra 40 einstaklinga sem mættu. Ég var svo til nýkominn með bílpróf þetta haust þegar ég náði í þá á völlinn. Það er mér í fersku minni þegar ég stóð fyrir framan þá Óttarr og Sigurjón sem stóðu fyrir utan flugstöðvarbygginguna í reyk, þegar Óttarr horfði upp til fjalla og sagði við Sigurjón,
,, ..nú veit ég hvaðan þú hefur þessa bölvuðu hæð þína"! Ég þurfti að svo að beita öllum ráðum til að finna hljómsveitarmeðlimi daginn eftir tónleikana og skila þeim útí vél. Á síðustu stundu fékk ég vísbendingu, keyrði heim til Ásthildar Cesil og sópaði þeim saman inní bíl og útá flugvöll.

9:47 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.