bryndísar&kristjánsbörn
bryndís stefáns
gunnar hjálmars
elín smára
árný gísla
sigrún bjarna
hálfdán hálfdáns
eiríkur hrafns
karl hallgríms
örn guðmunds
birna guðmunds
kristinn hermanns
steingrímur guðmunds
páll páls
smári karls
grímur atla
vidófjölskyldan
bókabúðin mín
hljómsveitin reykjavík!

Bloggið er dautt og internetið líka. Ég las það á netinu, á einhverri bloggsíðunni!


























 
Archives
<< current













 
This is where you stick random tidbits of information about yourself.



























Ég er Kriss og ég er Rokk.
 
18 janúar 2007  
Kkkrrroooningen!
Við fórum í góða ferð til Groningen um síðustu helgi. Spiluðum á föstudagskvöldinu á hátíðinni Eurosonic, eins og hljómsveit Péturs Ben. Það eru mjög góðir krakkar. Groningen er ágætlega stór bær norðan við Amsterdam, þar voru fjöldi tónleika alla helgina en það er nú skemmst frá því að segja að við sáum ekkert skemmtilegt. Nema Pétur Ben. Við gistum líka um 30 mín. frá miðbænum á hótelinu Golden Tulip (öll hótelin heita reyndar eitthvað Tulip..) og vorum mest allan tímann þar. Á trúnó.


Á laugardeginum lögðum við af stað til Amsterdam með leigubíl. Leigubílstjóri að nafni Jan tók ástfóstri við Valda og vildi allt fyrir hann gera. Þannig fór það að við vorum í stöðugu sambandi við Jan og hann keyrði okkur fram og til baka í Groningen og svo alla leið niður í miðbæ Amsterdam. Það var 2 klst. akstur. Amsterdam er víst 2 klst. frá öllum öðrum stöðum í Hollandi. Hinn títtnefndi Jan virtist góður kall, bangsalegur og hress. En það runnu á okkur tvær grímur á leiðinni þegar hann sagði okkur frá msn-inu sínu (sem var jan....85@msn.com) eitthvað pervertískt, svo fór hann tala illa um blökkumenn og klikkti út með nettri hommafóbíusögu. Ég var voða feginn þegar við vinkuðum honum hjá útimarkaðnum í Amsterdam og löbbuðum af stað til Hrundar.


Hrund þessi er vinkona Bóasar og Ingu, er í listaháskóla þar í borg. Hún býr með bandarískum kærasta sínum og fleirum í hálfgerðri kommúnu, m.a. býr þar líka íslensk stelpa sem heitir Hrafnhildur og var að vinna í Eymundsson. Þau voru voða næs og hýstu okkur þessa nótt. Myndin hér að ofan er tekin fyrir utan húsið þeirra. Stiginn sem má sjá er sá fyrsti af 5-6 álíka þröngum stigum sem við þurftum að klífa, ekki bara með fullt fang af hljóðfærum heldur líka búslóð Valda sem er nú fluttur með Ernu til Brusluborgar. Það var þvílík Everest-ganga. Þetta var annars geysilega skemmtileg ferð í heild og við fengum frábærar viðtökur á tónleikunum. Við erum fullir tilhlökkunar að fara í næstu ferð en þá förum við til Cannes. Ég ætla að láta hér fylgja með úrvalsljóð úr smiðju Enters. Tileinkað Valda sem hefur unun af góðri ljóðlist.

Brusluborg eftir Enter
(Lítil stemma úr háborg andleysisins, Brussel.)
Brusluborg í Belgalandi
líflaus torg og lykt af hlandi
glerjabrynjuð græðgishreysi
tærð af tilbreytingaleysi
lepja sorg úr litlum flöskum
fela sig í ferðatöskum
brotnir menn með brusluglampí
augum, kísilaldarkrampí
taugum - hnýta bindishnútinn
fitla ögn við flöskustútinn
hneppa einni, tveimur tölum
og æða fram af efstu svölum

má ég þá heldur heimta Gjögur
nú eða Fálkagötu fjögur

Á leiðinni út hitti ég Ágúst Borgþór á BSÍ en hann var á leiðinni til Heidelberg í Þýskalandi. Ég talaði nú lítið við hann en þegar við komum á Leifsstöð og fengum töskurnar úr rútunni munaði litlu að hann hafi óvart tekið sneriltrommuna mína, og ég þá ritvélina hans. Þetta litla atriði er eins og góð flétta í smásögu hugsaði ég á leið út í vél. Ég læt hann um að útfæra þessa hugmynd...

7:45 e.h. Ekki vera feiminn

 
This page is powered by Blogger.